« október 2004 | Main | desember 2004 »

30. nóvember 2004

Ruslpóstur...

Tryggvi lenti í vandamáli með GMail spamsíuna fyrir nokkrum vikum síðan, en núna virðist sama vandamál vera komið upp hjá mér :( Ég er búin að fá hellings mörg tilboð um Viagra og þunglyndislyfjum síðustu tvo daga. Það er spurning hvort þetta lagist eins og hjá Tryggva...

Sagði valdis kl. 13:04 | Skoðanir (1) | TrackBack

29. nóvember 2004

Mánudagsmorgun...

... á fætur ég fer, höfuðið á mér... er bara í fínu lagi því að ég bragðaði varla dropa af áfengi um helgina, fyrir utan rauðvínsglasið með bolanum í gærkvöldi. Ohhhhh, hvað það var góður boli! MUUUUUU! Mjúkur og góður! Ég lifi ennþá í minningunni. Reyndar er ég hrikalega þreytt núna, enda vaknaði ég snemma til að skutla Tryggva í flug. Það ættu að vera lög gegn því að maður sjái nokkurntíma hvernig klukkan lítur út fyrir klukkan sjö... nema maður hafi vakað alla nóttina. Þá er maður líka væntanlega betur stemmdur fyrir það. Svo verður manni eitthvað svo miklu minna úr svefni þegar tveir deila rúmi sem er eiginlega bara fyrir einn og hálfan í mesta lagi. Jeminn, hvað mig langar til að leggja mig.

Árshátíðin var annars mjög góð, en ég var frekar svikin, því að við Tryggvi bjuggumst bæði við moðsteiktum vegaverkfræðingi eins og venja er að hafa á slíkum samkomum, en svo var bara moðsteiktur grís! Sjúklega góður grís, en samt enginn vegaverkfræðingur! Annars nenntum við ekki að vera á ballinu, heldur laumuðum okkur í burtu þegar myndatakan var búin.

Nú, svo var manni þvælt út um allt um helgina og ég hitti ótæpilegt magn af öfum og ömmum. Ótrúlega góð helgi, gott sambland af leti og dugnaði, við náðum meira að segja að leggjast í leti og horfa á Buffy.

Sagði valdis kl. 09:17 | Skoðanir (2) | TrackBack

26. nóvember 2004

Árshátíð í kvöld :D

Ég er á leiðinni á árshátið MA í kvöld og hlakka hrikalega mikið til. Ég ætla að sýna sem mesta leti yfir helgina og fara sem minnst fram úr rúminu. Ég hvet alla eindregið til að gera slíkt hið sama (nema þið megið ekki eyða helginni í rúminu mínu, það verður fullskipað).

Sagði valdis kl. 14:00 | Skoðanir (1) | TrackBack

24. nóvember 2004

Trúleysi og efahyggja

Hann Afi minn, Ragnar Þorsteinsson, var trúleysingi og kommúnisti, rauður í gegn og með mynd af Stalín uppi á vegg hjá sér. Hann var svalur kall, alveg fram í dauðann. Hann hafði þó engin afgerandi áhrif á það að ég tel mig vera trúleysingja í dag, meira að segja búin að skrá mig úr Þjóðkirkjunni. Ég tel mig hafa komist að þeirri niðurstöðu sjálf. Ég er samt trúleysingi af þeirri sortinni að ég efast um hérumbil allt, nema kannski stærðfræðireglur því að hægt er að sanna þær flestar án nokkurs vafa. Blekið var varla þornað á háskólaskírteininu mínu áður en ég var farin að efast um flest það sem mér hafði verið innrætt þar. Ég veit til dæmis að í vísindunum hafa lögmál og reglur yfirleitt ekki verið sönnuð; öllu heldur hafa síendurteknar tilraunir til að hrekja þessi lögmál og reglur brugðist. Kenning getur ekki verið vísindaleg nema hægt sé að hrekja hana með tilraun.

Þar sem ég er svona hrikalegur efahyggjumaður verð ég nett pirruð þegar ýmist trúleysingjar eða trúmenn koma með hrikalega sleggjudóma um hinn hópinn, dæma allan hóp "andstæðinganna" með hugmyndum sem eru mjög svo litaðar af afstöðu viðkomandi aðila til trúmála. Hér vil ég nefna sem dæmi grein Þráins Bertelsonar í fréttablaðinu í dag. Þráinn hefur ýmislegt til síns máls en skýtur svo hrikalega yfir markið í öðrum tilfellum að það hálfa væri hellingur. Þar má t.d. nefna:

"[Trúleysingjar] líta á sjálfa sig sem æðsta val í öllum málum og trúa á dómgreind sína, skynsemi og kannski fyrst og fremst vísindin"

Ja, hver trúir ekki á sína eigin dómgreind? Við verðum öll að treysta okkar eigin dómgreind, sama hvort við byggjum hana á trúarbrögðum eða einhverjum öðrum lögmálum. Hins vegar eru trúleysingjar ekki kjánar, þeir vita að þeir eru yfirleitt ekki æðsta vald í öllum málum, í mjög mörgum tilfellum þarf að taka mið af ákvörðunum samfélagsins eða annarra aðila.

(Framhald af síðustu tilvitnun)"...fyrst og fremst vísindin - það er að segja þann sannleika sem vísindin hafa nýlegast uppgötvað."

Eins og ég sagði áðan þá veit ég, eins og flestir sem hafa fengið einhverja menntun um vísindi, að vísindin sanna ekkert. Vissulega eru þeir til sem halda að til séu "vísindalega sannaðir" hlutir, en þeir hafa þá bara ekki fengið uppfræðslu um það ennþá. Alvöru efahyggjumenn taka hins vegar nýjum vísindalegum "sannleika" með efa, alveg eins og trúarkreddum, og spyrja: "Hvernig var þetta fundið? Hvað var úrtakið stórt? Hvað var lyfið prófað lengi? Hvernig var samanburðurinn?" og helsta spurningin er: "Brugðust allar tilraunir til að sýna fram á að þetta standist ekki?"

"Þessi ... tómhyggja er hluti af skýringunni á því af hverju líf fólks snýst fyrst og fremst um ofneyslu og ofát og síðan yfirbót..."

Mjög svo vafasöm fullyrðing, Þráinn. Til þess að geta haldið þessu fram verðurðu fyrst að geta sýnt fram á að ofát og ofneysla sé meiri hjá trúleysingjum heldur en hjá trúuðu fólki. Sem efahyggjumaður verð ég að flokka þessa tilgátu þína sem sleggjudóm, a.m.k. þangað til að þú getur sýnt fram á trausta tölfræði um þennan mun, og svo auðvitað töluvert betri röksemdafærslu um orsakasamband þarna á milli. ;)

"Þetta val [um trú/trúleysi] er því miður oft framkvæmt í miklu kæruleysi og án dýpri íhugunar."

Nú verð ég að setja fram tilgátu, án rannsókna eða tölfræði til að styðja hana, en mér finnst líklegt að val um trúleysi fari ekki fram með minni íhugun en valið að trúa. Oft heldur fólk áfram að trúa af gömlum vana, því það hefur alltaf gert það og oft tekur fólk trú eftir áfall eða óvenjulega lífsreynslu. Fólk hættir að trúa af alveg jafn fjölbreyttum ástæðum eins og ástæðurnar eru fyrir því að taka trú. Það væri allavegana nokkurn vegin vonlaust að setja fram mælanlega og prófanlega tilgátu um það að íhugun á bak við það að hætta að trúa sé minni en íhugun á bak við það að taka trú.

"Burtséð frá því hversu dapurleg tómhyggja nútímans er, þá er trúarofstæki trúleysingjanna ennþá dapurlegra."

Þetta er eini hluti greinarinnar sem ég sá nokkra ástæðu til að taka undir, en þó aðeins að hluta til. Ég sé mína afstöðu sem trúleysingja alls ekki sem trúarofstæki, enda er ég tilbúin til að hlusta á afstöðu annarra, þó hún sé ólík minni, ef hún er nægilega vandlega rökstudd. Þarna stimplar Þráinn alla trúleysingja sem trúarofstækismenn. Ég held að Þráinn sé þarna m.a. að vísa í www.vantru.net, þar sem oft eru birtar mjög svo harðorðar greinar. Greinarnar þar, og á heimasíðum þeirra sem standa að þeim vef, eru ástæðan fyrir því að ég sé ástæðu til að taka að hluta til undir þessi orð Þráins. Stundum koma þar inn greinar sem hafa slíkt orðalag að í þeim felst allt að trúarlegur hiti, trúmenn kallaðir öllum illum nöfnum, allt frá fíflum, yfir í níðinga. Á móti kemur að sömu menn, sem virðast vera almennt séð mjög greindir og vel máli farnir, senda frá sér vel orðaðar og vel rökstuddar greinar sem kalla á mjög svo skemmtileg og athyglisverð viðbrögð sem eru að miklu leyti málefnaleg, eins og t.d. Upphafning sinnuleysis, Guðdómlega rökvillan eða FAQ: Af hverju eruð þið að þessu?. Af þessum greinum sést alveg að trúleysingjar eru ekki allir upp til hópa ofstækisfullir "hotheads" heldur hafa bara margir sterkar skoðanir sem þeir rökstyðja nokkuð vel.

Sagði valdis kl. 12:58 | Skoðanir (42) | TrackBack

23. nóvember 2004

Bloggfest

Undanfarnar 2-3 vikur hefur verið ákveðin þurrð í gangi í þeim bloggum sem ég skoða reglulega. Ég sjálf hef verið að skrifa hálf innihaldslitlar færslur og ýmsir aðrir skrifað lítið sem ekkert. Nú hefur hins vegar síðastliðna sólarhringa komið upp alveg frábærar umræður á hinum ýmsum stöðum.

Ég mæli með þessum umræðum öllum.

Sagði valdis kl. 13:23 | Skoðanir (0) | TrackBack

22. nóvember 2004

Stærðfræðinámskeið

Það er svo margt undarlegt sem maður gerir þegar maður er stærðfræðikennari, eitt af því var að fara á námskeið um helgina. Flötur, félag stærðfræðikennara, hélt námstefnu fyrir okkur í VMA á föstudag og laugardag og þar fengum við að kynnast ýmsum nýjum hlutum. Eins og krakkar í dótabúð fengu stærðfræðikennararnir stundum stjörnur í augun og andvörpuðu "Svona langar mig í!" Þetta gerðist t.d. þegar Jón Eggert Bragason sýndi notkun á gagnvirkri töflu í kennslu við MK og þegar Jóna Guðmundsdóttir kynnti fyrir okkur forritið FX-Draw. Við störðum opinmynnt á hvernig var hægt að teikna upp pýramída og sívalninga án nokkurrar fyrirhafnar og hvernig mátti setja hnitakerfi inn í próf án þess að þurfa að eyða fleiri klukkutímum í að föndra eitthvað í Word eða klippa og líma á gamla mátann.

Ég skal reyndar ekki halda því fram að ég hafi talið allt það sem þarna fór fram vera neitt sérstaklega gagnlegt, en ég held að ég hafi haft töluvert gagn af þessu.

Sagði valdis kl. 09:20 | Skoðanir (2) | TrackBack

15. nóvember 2004

Q.E.D.

Ég er að kenna nemendum mínum sannanir í rúmfræði og gömul sérviska segir mér að setja alltaf Q.E.D. þegar sönnun er lokið. Ég fletti upp á Acromyn Server Simplified þar sem maður getur flett upp á ýmsum skammstöfunum, því ég var ekki viss um hvernig maður skrifar frasann. Niðurstaðan var:

Q.E.D. - Quod Erat Demonstrandum
Latin: that which was to be shown/proved

Það sem sýna átti.

Sagði valdis kl. 14:48 | Skoðanir (1) | TrackBack

Undarleg samblanda leti og dugnaðar

Helgin var sérlega róleg hjá mér, en samt varð mér alveg hellingur úr verki. Á laugardag hafði ég það af að þrífa alla íbúðina og kaupa mér bæði start að jólaskrauti og kjól fyrir árshátið. Jólafílingurinn er samt ekki kominn í gang ennþá en mér fannst koma ágætlega út að setja glæra seríu í stofugluggann og silfrað jólaskott innanum, ekki síst fyrst að raflagnirnar í íbúðinni minni eru svo undarlegar að hægt er að slökkva á innstungunni með rofa á veggnum. Þannig þarf maður ekki að klifra á bak við sófa og svoleiðis til að slökkva á seríunni. Svo hafði ég það af að klára Angels & Demons eftir Dan Brown, höfund Da Vinci Code. Hörku góð bók, en frekar fyrirsjáanleg þegar maður er búinn að krakka formúluna hans Browns.

Sagði valdis kl. 10:45 | Skoðanir (1) | TrackBack

12. nóvember 2004

Skýringin komin...

Ja, það hefur útskýrst af hverju Davíð þurfti að vera á þessum fundi í gær. Halldór er greinilega ennþá handbrúðan hans Davíðs og svo virðist sem Davíð sé með hendina svo langt uppi í rassinum á Halldóri að hann getur kítlað í honum hálskirtlana. Úff. Ég biðst afsökunar á mjög svo ómálefnalegri athugasemd en ég varð bara að koma þessu frá mér.

Þetta er annars hámark óréttlætisins. Kennarar hafa reynd frá því a.m.k. á svipuðum tíma í fyrra að semja við sveitarfélögin. Viku eftir viku fengum við fréttir frá FG um hvað væri verið að gera í kjaramálum kennara. Viku eftir viku voru það svipaðar fréttir, FG sendi sveitarfélögunum gögn, sveitarfélögin gerðu lítið til að mjakast í átt til samninga. Í mars runnu samningar svo út án þess að sveitarfélögin hefðu tekið þátt í viðræðum af nokkurri alvöru. Þá var kosið um verkfall. Verkfall skall á og nú á að setja lög til að þvinga kennara til að snúa aftur til starfa. Hrikalegt. Kennarar eru í þeim aðstæðum að fá viðsemjendur sína ekki einu sinni til að hefja viðræður af alvöru fyrr en eftir dúk og disk, verkfall þeirra hefur í raun engin neikvæð fjárhagsleg áhrif á viðsemjendur þeirra og svo á nú að setja fordæmi fyrir því að ríki og sveitarfélög þurfi ekki einu sinni að semja af alvöru við kennara, það sé nóg að bíða bara nógu lengi og þá eru sett lög. Ríkisstjórnin lætur eins og vandamálið komi henni ekki við, það sé ekki mál ríkisins að rýmka fyrir fjárstreymi til skólanna til að auðvelda lausn málsins. Þó að Össur Skarphéðinsson segi oft marga undarlega hluti verð ég að vera sammála honum um það að "ekki hefði komið til þessarar stöðu ef ríkisstjórnin hefði sýnt sanngirni í garð sveitarfélaga varðandi tekjuskiptingu". (Frétt á mbl.is) Ég er ekki bjartsýn.

Sagði valdis kl. 11:53 | Skoðanir (2) | TrackBack

11. nóvember 2004

Af hverju utanríkisráðherra?

Það er eitt sem ég skil ekki, kannski er ég bara svo einföld. Í gær kom í fréttum að Halldór forsetisráðherra og Davíð Oddson utanríkisráðherra myndu boða deiluaðila í kennaradeilunni á sinn fund í dag. Ég spyr bara: Hvað kemur kjaradeila kennara utanríkisráðherra við?? Hvernig getur það mögulega snert utanríkismál? Og, af hverju eru ekki menntamálaráðherra og fjármálaráðherra viðstaddir???

Sagði valdis kl. 08:09 | Skoðanir (5) | TrackBack

10. nóvember 2004

Úff....

Stundum er maður bara hreint ekki nógu framsýnn. Eins og til dæmis núna. Ef ég hefði haft eitthvert vit í kollinum hefði ég verið töluvert duglegri í seinustu viku því að núna sé ég fram á viku dauðans. Ég þarf að

Jæja, lets get crackin'!

Sagði valdis kl. 11:54 | Skoðanir (6) | TrackBack

8. nóvember 2004

Góð spilahelgi

Nú er að líða undir lok haustfrí M.A. og ég er komin aftur norður eftir alveg frábæra helgi. Fór suður á fimmtudag og átti mjög þægilegan föstudag sem endaði í mjög góðri spilasession.

Nýja alter-ego-ið mitt fór ásamt föruneyti Drekabananans og murrkaði lífið úr nokkrum Draconians áður en þau fóru öll "under cover" og siguðu græna drekanum Cyan Bloodbane á móti aðaldrekanum í rauðu herdeildinni. Það heppnaðist alveg príðilega þó svo að hugrakka riddaranum hefði verið illa við að læðast svona og svíkja og pretta.

Þegar þessu var öllu lokið var stríðið búið og við (þ.e. spilararnir, ekki persónurnar okkar) fórum að sofa. Sú nótt var greinilega rosalega góð því að þegar við héldum áfram að spila á laugardagskvöld voru liðin fimm ár frá því stríðinu lauk. Við vorum að þvælast um götur Palanthas þegar gömul kerling las í spil fyrir okkur, varð gríðarlega hrædd og gaf okkur rauðan gimstein. Þvínæst tókum við að okkur að fara í hættuför til að sækja nokkra hluti í kastala lengst fyrir sunnan. Á leiðinni þangað rákumst við á vampíru, réðum niðurlögum hennar, lentum í alveg fáráðlegum torfærum þegar átti að "stytta sér leið, því við erum búin að vera svo lengi á leiðinni". Það olli almennum krankleika og kvefi, óráði hjá kendernum og ekki má gleyma hinum dýra kveðskap sem læddist inn líka (verst að það hafi gengið svona illa að syngja þetta fallega ljóð).

Eftir torfærur og erfiðleika komumst við loksins í þennan kastala. Hann hafði einhverntíma verið fallegur en eitthvað voru eigendurnir lélegir í því að halda honum við. Hönnuðir hljóðkerfisins hljóta líka að hafa haft mjög sérstakan smekk því að allstaðar þar sem opnaðar voru hurðir heyrðust væl og kvein sem skáru í gegnum merg og bein. Við hittum helling af draugum og réðum niðurlögum wyvern, harpy, wraiths og ýmissa annarra. Það skemmtilegasta hlýtur nú samt að vera þegar við vorum að berjast við crypt things í kjallaranum. Fimm stykki af þeim í einu, fimmtán í heildina, og þau gátu teleportað okkur út úr kastalanum ef við féllum á saving throw. Á tímabili var galdrakarlinn minn sá eini sem ekki féll á saving throw, þannig að hann gat nýtt sér alveg helling af svæðisgöldrum sem hann átti, göldrum sem hefðu annars grillað eða fryst samferðalanga hans. Þannig að það voru bara sprengingar og ljósasjóv á meðan félagar hans voru að skokka aftur inn í kastalann.

Að endingu var búið að hreinsa út öll skrímsli og þá var ekkert eftir annað en að róta í draslinu sem var þarna og klára svæðið af. Við enduðum með að lenda í miðjunni í rifrildi milli lich, frænda hans og systur þar sem öll þrjú vildu fá hníf með umræddum rauða gimsteini. Við létum gelluna fá hnífinn en það endaði ekki vel. Hún byrjaði að væla og kveina og við soguðumst öll inn í gimsteininn... Framhald seinna...

Sagði valdis kl. 15:50 | Skoðanir (3) | TrackBack