Týndur snýr aftur!
Ó, þvílíka gleðin! Þvílíka geðshræringin! Ég á erfitt með að tárast ekki. Ég var að grafa mig niður úr pappírshraukunum á básnum mínum hérna á Möðruvöllum þegar uppúr kafinu kemur elsku, besti, yndislegi iPodinn minn. Ég var orðin svo sannfærð um að ég hefði týnt honum á búðarrápi fyrir viku síðan og að hann lægi sennilegast í snjóruðningi af bílastæði einhverstaðar, eftir að hafa dottið úr úlpuvasa. En aldeilis ekki, hann var bara undir heljarinnar hrauk af gömlum verkefnum og hinum og þessum pappírum sem ég er að vinna mig í gegnum núna.
Nú er þungu fargi af mér létt!