www.ValdísBjörk.com

Það var mæðraskoðun í morgun. Ljósan potaði í barnið, hlustaði, mældi blóðþrýsting hjá mér og legbotnshæðina og lýsti svo yfir að hún ætlaði að senda mig í vaxtasónar! Fannst bumban of stór og stækka of hratt, sérstaklega miðað við það að ég er ekki að þyngjast svo hratt, stóð meira að segja í stað milli vikna núna. Þannig að við erum á leiðinni í sónar á mánudaginn. Það er greinilega algjör óþarfi að vera eitthvað að tala um kríli hér á bæ.
Nú er allt að skríða saman, verða tilbúið fyrir barnið. Pabbi er á fullu að gera vögguna fína og flotta, hann og Mamma komu með þessa líka fínu kerru handa okkur í síðustu viku (græn og fín, á eftir að setja inn myndir) og pakkinn með bleyjunum frá Bandaríkjunum kom í gær. Erfinginn getur þá glaður og sæll pissað og kúkað í fínar taubleyjur í allskonar litum.

Ég trúi því varla hvað við Tryggvi náðum massívri letihelgi! Sváfum, lágum í leti, horfðum á sjónvarp og spiluðum tölvuleiki eins og ekkert væri sjálfsagðara. Ætli þetta verði ekki síðasta svoleiðis helgin sem verður möguleg í bili?

Já, við Tryggvi erum óðum að gera allt klárt fyrir erfingjann. Nú er búið að:

• sækja vögguna og rimlarúm ofan af háalofti í Hafnarstrætinu og koma þeim í sprautun í Teignum.
• fá barnavagn að láni.
• kaupa skiptiborð (vantar reyndar skiptidýnu, hvar kaupir maður svoleiðis?)
• panta taubleyjur frá USA (með milligöngu Elvu systur).
• sækja barnaföt úr bílskúrnum í Teignum og þvo vél eftir vél af þeim.
• fá ungbarnasæng (30 ára gamla) heiman úr Teignum og láta fatahreinsun ná úr henni 20-30 ára gömlum pissublettum.
• kaupa eitt stykki gjafabrjóstahaldara (þarf eflaust fleiri fljótlega).
• kaupa prentara svo hægt sé að prenta út jafnóðum myndir af dýrgripnum.

Annars er allt gott að frétta. Barnið er búið að skorða sig og nú er komin vika 37 svo að ef það fæddist bara í dag, það myndi það ekki teljast sem fyrirburi. Eftir tvær vikur förum við Tryggvi svo bæði í fæðingarorlof.
Jæja, tónleikar með Hálfvitunum í kvöld. Við sjáum til hvort barninu líkar betur við tónlistina þeirra eða Naglbítanna.

Í dag hefði hann Ragnar afi orðið 95 ára gamall. Ég myndi drekka honum skál, ef ég væri að stunda svoleiðis hluti núna. Kannski í þessu fokdýra flotta Whiskey sem fjárfest var í í haust. Mér dettur samt ekki í hug að skála kallinum í óáfengu, hann myndi örugglega ekki fíla það.

Erfinginn virðist hafa verið alveg úrvinda eftir tónleikana á laugardagskvöldið. Hann hafði sig allavegana töluvert til hlés á sunnudag og mánudag, hvíldi sig og lét lítið fara fyrir sér. Í dag var síðan tekið á því, mikið sparkað og iðað í allan dag. Greinilega ekki varanlegur skaði af því að hlusta smá á Naglbítana.
Tryggvi skaut síðan af mér nokkrum bumbumyndum áðan. Þetta er allt að verða nokkuð myndarlegt. Það má smella á myndina til að sjá fleiri.

Já, það er allt á fullu. Við Tryggvi höfum undanfarið sótt námskeið um það hvernig við verðum foreldrar (áherslan á verða, þ.e. meðgöngu, fæðingu og fyrstu daga barnsins, frekar en vera, þ.e. uppeldi og áherslur seinna meir), ég hef farið í meðgöngusund og Tryggvi á fullu í ræktinni, og bæði haft helling að gera í vinnunni.
Um helgina bakaði ég vatnsdeigsbollur sem við höfum bæði verið að vinna okkur samviskusamlega í gegnum, við fórum í útskriftarveislu og svo fórum við á tónleika með 200.000 Naglbítum á laugardagskvöldið. Það reyndist vera hin besta skemmtun og mjög gaman að hitta helling af fólki sem við höfðum ekki hitt lengi. Erfinginn kvartaði smávegis yfir skorti á svefnfriði á tónleikunum, en það var ekkert óviðráðanlegt.

Tryggvi skaut nokkrum bumbumyndum af mér í gærkvöldi. Eins og sjá má er þetta orðið býsna myndarlegt

Við Tryggvi vorum þokkalega dugleg um helgina, fannst okkur. Renndum í Teiginn á laugardag og áttum gott kvöld með gamla settinu og komum svo til baka í gær með bílinn fullan af barnafötum sem Edda hafði komið fyrir í vandlega merktum kössum úti í skúr. Ferðin gaf líka af sér ungbarnasæng sem reyndar þarf að senda í hreinsun. Eftir stutt stopp renndum svo við yfir til Dallas city að heimsækja Ömmu og Afa hans Tryggva.

Þetta er hálfgert skyldublogg, hef ekki svo margt að segja. Fór reyndar í mæðraskoðun í fyrradag og ljósan dáðist að því hvað bumban mín væri orðin stór. Hún mældi legbotnshæðina og sagði að hún væri að stækka svo hratt að ef það héldi áfram ætli hún að senda mig í vaxtasónar. Mér fannst það reyndar bara allt í lagi. Hef ekki voðalegar áhyggjur af því þó barnið stækki.
Krakkinn er að róast niður í spörkunum, nú er plássleysið orðið þannig að hann er aðallega að endurraða sér og ýta frá sér. Stundum verð ég reyndar að ýta litlum fótum rólega en ákveðið aftur niður, þegar mér finnst þeir vera komnir óþarflega langt upp.
Umræður á kennarastofunni beinast sífellt oftar að nýjum matráði okkar starfsfólksins. Nú er ég yfirleitt ekki talin matvönd, en það hefur komið fyrir að ég hafi ekki getað fengið mig til að borða matinn frá þessum manni. Í gær var æðislegt kombó: ofsoðið og of lítið saltað spaghettí með rauðri sósu (ekki vottur af kjöti eða grænmeti útí sósuna) og heimabakað brauð með. Brauðið virtist hafa fengið allan saltskammtinn. Fyrir stuttu: Tómatsúpa með brauði. Tómatsúpan minnti helst á sósuna sem ég bý til í pylsupottrétt, þ.e. tómatsósa, þynnt út með vatni og svo þykkt aftur með hveitijafningi, og út í súpuna voru svo settir hnefastórir bitar af brokkólí og blómkáli. Brauðið var alvöru dwarven bread, svo hart að mínar aumu geiflur náðu ekki að vinna á því. Yfirleitt hafði ég haldið að slæmir kokkar hefðu aðallega fáa rétti sem þeir réðu við að gera og treystu mikið á tilbúnar lausnir úr pökkum. Ég hef aldrei áður upplifað neinn elda svona marga mismunandi rétti sem allir eru jafn skelfilega vondir! Hverjum dettur í hug að bjóða fólki upp á salat með endurskins-bleikri spægipylsu útí??
Ég nenni annars ekki að pirra mig mikið yfir þessu, það styttist óðum í fæðingarorlofið og þá borða ég bara það sem ég vil, heima.

Bílarnir okkar Tryggva eru ekki beinlínis að þýðast okkur þessa dagana. Accidentinn minn er nú fyrir sunnan svo Tryggvi geti skutlast á honum þegar hann er að vinna þar. Hann tók upp á því í síðustu viku að hristast og skjálfa og stefna í allt aðrar áttir en ökumaður hafði hugsað sér. Tryggvi ætlaði að koma honum út í Hafnarfjörð til bifvélavirkjans sem sá hvað mest um Krúserinn á sínum tíma. Komst í Garðabæ. Enn er ekki ljóst nákvæmlega hvað var að, við bíðum úrskurðar bifvélavirkjans. Bara kaldhæðnislegt að í fyrsta skipti í langan tíma sem þessi bíll kemst í gegnum skoðun í fyrstu atrennu, þá bilar hann almennilega um mánuði seinna.
Bimminn er ekki jafn slæmur, en hann mótmælir harðlega að hafa verið fluttur á svona kaldan stað eins og Akureyri er. Ef aftursætisdyrnar vinstra megin eru opnaðar, þá er ekki hægt að loka þeim almennilega fyrr en bíllinn er orðinn heitur, lásinn einfaldlega grípur ekki. Þar að auki er læsingartakkinn á lyklinum/fjarstýringunni orðinn svo slitinn að hann sendir ekki alltaf merki. Ég hélt að puttarnir á mér myndu detta af í morgun við að hamast á þessum blessaða takka.
Spurning um að nýta sér meira ókeypis strætó á Akureyri?