Bilunin í Ameríkuhreppi
Ég verð að tjá mig aðeins um þetta:
Kennarar fá að bera byssur í Texas - mbl.isKennarar í bænum Harrold í Texas ríki í Bandaríkjunum fá í fyrsta sinn leyfi til þess að bera byssur við kennslu þegar ný skólaönn hefst í haust.
David Thweatt, forstöðumaður í Harrold, segir að kennarar verði að geta varið sig ef til skotárása kæmi á skólalóðinni. Meira...
Nákvæmlega hvernig getur pínulítill málmhlutur, eins og byssa, gagnast til varnar gegn skotárás? Ég held að hver einasta byssa sem fer inn í skóla sé hættuleg og þá skiptir ekki máli hver ber hana, nemandi eða kennari. Fjandinn hafi það, ég hef lent í því þegar ég kenndi í grunnskóla, að nemendur óðu í pennaveskið mitt og stálu af mér töflutússinum og krotuðu á veggi og gvuð má vita hvað. Hversu mikinn skaða gætu þau gert (stjórnlaus af hormónaflæði eins og þau eru svo mörg) ef þau næðu í byssu í staðinn fyrir tússpenna?? Hversu lengi getur kennari með byssu upp úr rassvasanum búist við því að nemendur hans haldi athyglinni við að leysa jöfnurnar sínar og málfræðiverkefnin?
Og svo aðeins úr D&D: Byssa hækkar hjá manni Attack Bonus og Damage, en snertir ekki við Armor Class. Ef maður vill verja sig gegn skotárásum þá fer maður í skothelt vesti.
Ritað 17. ágúst 2008 kl. 10:42 um menntamál| Skoðanir (7)
Þing KÍ og skólaheimsóknir
Ég fór fyrir tæpri viku suður að vera viðstödd 4. þing KÍ og var áfram framyfir helgi, enda voru kennarar almennu brautarinnar að fara í námsferð til höfuðstaðarins. Þingið var svona einnar-og-hálfrar-peysu þing, þ.e. ég kláraði að prjóna bangsapeysuna á smalann hennar Hóu og hélt áfram yfir í aðra peysu, en ég á eftir að sjá það á hvaða barn sú peysa verður... fer eftir því hvort eitthvert af væntanlegum kennarabörnum verður stelpa... Á þinginu voru auðvitað teknar margar merkilegar ákvarðanir og ýmsar hressilegar umræður fóru fram.
Námsferð MA-kennaranna var ekki síður skemmtileg, þar heimsóttum við MR (en sumir fóru í Borgó í staðinn), KHÍ og Keili á mánudeginum og svo Menntaskólann Hraðbraut (eða FG), Háskólatorgið (reyndar bara smá stopp) og Menntaskóla Borgarfjarðar í dag. Allstaðar var okkur vel tekið og það var gríðarlega gaman að sjá hvað er að gerast annarstaðar.
Ritað 15. apríl 2008 kl. 21:07 um menntamál| Skoðanir (0)
Brotin sjálfsmynd barna... eða hvað?
Í dag er búið að birta fréttir af þeim hörmungarfréttum að yfir 20% barna í 5.-7. bekk finnst þau vera of feit. Fjölmiðlamenn ræddu við Álfgeir Loga Kristjánsson, aðjúnk við HR, sem kenndi staðalímyndum í fjölmiðlum um brotna sjálfsmynd þessara barna. Mér finnst áberandi þögn fjölmiðlamanna og Álfgeirs um raunverulega tíðni offitu íslenskra barna, en hún hefur jú verið mæld. Eins og kemur fram á síðu Landlæknis þá eru um 26% níu ára barna of feit.
Gæti verið að þessum börnum finnist þau vera of feit, vegna þess að þau eru það? Er það endilega svo slæmt ef sjálfsmynd barna endurspeglar raunverulega stöðu þeirra?
Ritað 14. nóvember 2007 kl. 19:33 um menntamál| Skoðanir (4)
Undarleg hegðun menntamálaráðherra/sjálfstæðisflokks
Nemendur MA eru um margt fróðleiksfúsir og hafa óskað eftir því að menntamálaráðherra eða fulltrúi hans komi í heimsókn og kynni nemendum þær breytingar sem væntanlegar eru í framhaldsskólum. Því var ráðherra boðið að koma og ávarpa nemendur næstkomandi föstudag. Nú birtist í Dagskránni auglýsing frá Sjálfstæðisflokknum þar sem þessi fundur er auglýstur eins og almennur framboðsfundur flokksins. Þetta finnst mér afskaplega óeðlilegt, ekki síst vegna þess að í gær var opinn framboðsfundur í Kvosinni með fulltrúum allra flokka. Ég bíð spennt eftir því að sjá hvernig skólameistari mun bregðast við og hvernig ráðherra mun nýta þennan fund.
Ritað 25. apríl 2007 kl. 18:49 um menntamál| Skoðanir (1)
Fulltrúafundur FF
Fulltrúafundur Félags framhaldsskólakennara var haldinn í dag. Tekin var staðan á nefndarvinnu í tengslum við 10 punkta samkomulagið og yfirlit yfir útkomu úr stofnanasamningum í vor. Held að þetta verði mjög gagnlegt. Á morgun er svo málþing um 10 punkta samkomulagið.
Ritað 10. nóvember 2006 kl. 22:46 um menntamál| Skoðanir (0)
Skóli fyrir alla?
Ég hlustaði á fyrirlestur hjá henni Freyju Haraldsdóttur í gær. Hann bar titilinn „Það eru forréttindi að lifa með fötlun“. Hún ræddi um ýmis mál sem snerta viðhorf til fötlunar og vakti mann til umhugsunar um margt. Í flestum tilfellum...
Lesa meira... "Skóli fyrir alla?"
Ritað 19. október 2006 kl. 08:46 um menntamál| Skoðanir (4)
Valdís formaður
Ég var kosin formaður Kennarafélags Menntaskólans á Akureyri (KMA) síðasta föstudag. Reyndar var sorglega lítill áhugi, lítil mæting og ekki náðust einu sinni framboð í fullskipaða stjórn. Merkilegt, en fólk virðist sína sínum eigin kjaramálum rosalega lítinn áhuga, nema að sjálfsögðu til að vera í oppositet. Ég ætla samt að reyna að standa mig vel í þessu. Núna er næsta verkefni að setja sig betur inn í öll mál.
.... uss maður, ætli maður endi ekki bara í pólítík með þessu áframhaldi?
Ritað 26. september 2006 kl. 14:37 um menntamál| Skoðanir (1)
Er fjölskyldan viljalaust fórnarlamb markaðarins?
Í Skólavörðunni var grein eftir Kristján Kristjánsson þar sem hann veltir fyrir sér öllum þeim kröfum sem gerðar eru til nútímafjölskyldunnar, sérstaklega þegar skoðaður er tími barnanna. Hann óskapast yfir því að þurfa að hafa krakkana í tónlistarnámi, íþróttaþjálfun, skóla og öðru sem endalaust tekur tíma frá krökkunum í bæði æfingar og tíma, auk þess sem þessu fylgir oft heimanám eða æfingar.
Mér finnst alltaf þreytandi þegar úttaugaðir Reykvíkingar tala svona eins og þeir séu viljalaus fórnarlömb tísku og markaðar þar sem þeir verða allir örþreyttir og ónýtir vegna þess að þeir eru alltaf á ferðinni, það þarf að keyra krakkana í skólann, fara í vinnuna, fara í ræktina, fara í yoga, keyra krakkana á æfingar og í tónlistarskóla, eyða heillöngum tíma í umferð sem varla haggast, versla og eyða svo kraft-gæðastundum með fjölskyldunni, fyrir utan það að eiga smá tíma fyrir sjálfan sig og ástarsambandið. Þetta finnst mér bull. Það er hægt að spara sér svo mikið af þessari fyrirhöfn með því að sýna smá skynsemi! Hvernig væri að láta krakkann velja sér færri hobbý? Hvernig væri að láta hann bara labba í skólann og á æfingar? (Hann hefur bara gott af því). Hvernig væri að sleppa yoga og þar með líka heilmiklum tíma föstum í umferðinni?
Kristján virtist vilja að hinir og þessir, skólinn, tónlistarskólinn, íþróttafélagið og dansskólarnir, myndu samræma sig svo að tími fjölskyldnanna nýttist betur. Upp að vissu marki er það ágætt, t.d. eins og gert er í Borgarhólsskóla og Hafralækjarskóla, en það sem stendur helst í vegi fyrir því eru einmitt þeir sem þurfa endilega að vera í öllu.
Ég held að frekar en að hafa einhverja miðstýrða lausn á málinu (sem samræming milli stofnana yrði óhjákvæmilega) þá ætti fólk að líta í eigin barm og skoða hvað það getur gert til að stemma stigu við ástandið. Foreldrarnir eiga að sjálfsögðu að stýra stefnunni, ekki börnin. Hættið að væla eins og einhver viljalaus fórnarlömb og takið af skarið! Þið eruð markaðurinn og þið setjið þær tískusveiflur sem verða til!
Ritað 15. febrúar 2006 kl. 10:55 um menntamál| Skoðanir (9)
Skerðingu frestað... sem betur fer!
Jæja, hún Gerða Kata virðist hafa tekið einhverjum sönsum loksins og sendi frá sér áðan tilkynningu um samkomulag við KÍ sem felur í sér bæði frestun skerðingu náms til stúdentsprófs og einnig að kennarar vinni með ráðherra að heildarendurskoðun námskráa allra skólastiga. Þetta finnst mér frábært framfaraskref og gæti leitt til þess að ef nám til stúdentsprófs verður stytt þá verði það gert af einhverjum faglegum forsendum, en ekki bara fjárhagslegum forsendum eða hreinni sérvisku. Við verðum síðan að sjá til hvernig þetta kemur út...
Ritað 2. febrúar 2006 kl. 16:29 um menntamál| Skoðanir (0)
Mótmælt skerðingu námstíma til stúdentsprófs
Kennarar og nemendur Menntaskólans á Akureyri fylktu liði niður í miðbæ Akureyrar eftir hádegi í dag, þar sem lesin var áskorun frá kennurum MA, MR, Kvennó og Verzló. Því næst var haldið aftur upp í skóla þar sem Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur menntamálaráðherra var afhent áskorunin. Þar hélt hún því fram að haldið yrði áfram samstarfi við öll stig menntakerfisins... Hvernig er hægt að halda áfram því sem aldrei hefur verið gert til að byrja með??
Ég á erfit með að samþykkja það sem samstarf við sveitarfélögin að kalla einn fulltrúa Sambands Íslenskra Sveitarfélaga á einn fund um málið en svo ekkert meira. Ég á líka erfitt með að kalla það vandaðan undirbúning þegar skólastjórnendur grunnskólanna fá ekkert að frétta af undirbúningnum... hvað þá að þeir fái að vita hvert þeirra hlutverk verður! Ef það á að veita grunnskólakennurunum meiri menntun til að takast á við að kenna það námsefni sem flutt verður niður í grunnskólana, þá þarf að skipuleggja hverjir þurfa á þeirri menntun að halda, hvenær þeir geta nálgast hana og hvernig, hver á að greiða fyrir hana og þar fram eftir götunum. Ætli sveitarfélögin fái aukin fjárframlög til að mennta kennarana sína eða ætli þeir þurfi bara að „hagræða“ fyrir því? Þessa hluti verður að skipuleggja í skólunum sjálfum en enn sem komið er hafa þessir aðilar ekkert fengið að vita.
Svona hefur „samstarfið“ verið hjá menntamálaráðuneytinu. Einn og einn aðili hefur verið kallaður inn til samráðs, þeir beðnir um hugsanlegar tillögur sem svo hafa verið afgreiddar sem orðinn hlut og svo situr ráðuneytisfólkið og grúskar úti í horni. Endurgjöf er svo til engin. Það væri strax skárra ef haft væri fyrir því að miðla til hagsmunaaðila hver staðan er.
Ég held að það væri líka betra ef hæstvirtur ráðherrann áttaði sig á því að það er ekki nóg að margtyggja sömu gömlu tugguna, hún verður ekki að staðreynd ef hún er bara sögð nógu oft.
Ritað 8. nóvember 2005 kl. 14:22 um menntamál| Skoðanir (0) | Tilvísanir (0)
Dæmisaga
Mér hefur borist það til eyrna að ónefndur kennari við ónefndan háskóla hér í bæ stundi það ljóst og leynt í starfi sínu að rægja og níða niður vinnustað minn almennt og mig og samstarfsmenn mína sérstaklega. Hann notar hvert tækifæri sem gefst til að segja frá því hvað MA sé hræðilegur staður og allt sé illa unnið, einkum og sér í lagi stærðfræðikennslan. Það sem er sérstaklega þyrnir í auga er námsmatið í stærðfræðinni, það sé allt of erfitt og voðalega slæmt fyrir sjálfsálit og sálarlíf nemenda.
Til að svara þessu langar mig til að miðla dæmisögu um mína eigin upplifun af námsmati hjá þessum manni. Hann kenndi mér nefnilega þegar ég var í réttindanáminu sem ég lauk fyrir hálfu öðru ári síðan.
Ritað 4. nóvember 2005 kl. 15:36 um menntamál| Skoðanir (9) | Tilvísanir (0)
Know thy enemy
Um daginn kom upp umræða í hádegi um tilfinningagreind þar sem samkennari minn staðhæfði að hún hafi miklu meiri áhrif á velgengni í lífinu en greind. Ég hafði lært um tilfinningagreind í réttindanáminu og það fer alveg jafn mikið í taugarnar á mér núna eins og þá, þessi árátta að nefna hvaða eiginleika mennskrar hegðunar sem er, einhverskonar greind. Samskiptahæfileikar og næmni á tilfinningar annarra skipta að mínu mati miklu máli og hafa sennilegast áhrif á afdrif fólks, en það er óþarfi að kalla þetta greind. Útlit hefur líka áhrif á velgengni en ég þverneita að kalla það greind að vera hávaxin, grönn og með há kinnbein. Þess utan er tilfinningagreind að því að ég best veit illa rannsökuð, aðferðafræði mjög ábótavant í þeim rannsóknum sem hafa farið fram á meðan til er margra áratuga safn af aðferðafræðilega réttum rannsóknum á áhrifum greindarvísitölu sem sýnir fram á tengsl hennar við ýmsa þætti velgengni.
Mér finnst samt verra að það sem ég veit um tilfinningagreind er fyrst og fremst fengið úr misgáfulegum fyrirlestrum frá mjög mis-gáfulegum kennurum í HA (annar umtalsvert gáfulegri en hinn) þar sem aðferðafræðileg gagnrýni var svo gott sem engin. Ég hef þar af leiðandi sett það á stefnuskrá hjá mér að lesa bókina sem þetta allt byggir á: Emotional Intelligence : Why It Can Matter More Than IQ. Þar má finna fagleg og óhlutdræg kaflaheiti eins og When Smart is Dumb... Ég vil allavegana kynnast óvininum aðeins betur, umræður ganga miklu betur ef maður kynnir sér efnið...
Efast samt um að ég frelsist...
Ritað 21. október 2005 kl. 11:16 um menntamál| Skoðanir (7) | Tilvísanir (0)
Að læra andlit
Ég fékk hugmynd áðan. Gæti orðið vinnusparandi ef maður prófar þetta... Hvað ef maður byrjaði einhverntíma tímann á því að biðja alla nemendur að skrifa nafnið sitt stórum skýrum stöfum á blað og léti síðan myndavél ganga í bekknum þar sem hver nemandi tekur mynd af sér þar sem nafnið sést vel? Svo gæti maður notað þetta til að "læra heima"! Mér finnst nefnilega eitt það erfiðasta við að læra nöfn nemendanna það að maður verður að hafa þau hjá sér til að geta tengt saman nafn og andlit. Þetta þyrfti ekki að taka voðalegan tíma frá kennslu, því að myndavélin gæti gengið í bekknum á meðan kennsla fer fram. Sennilega yrði einhver truflun af því, en ég held að það gæti verið þess virði.
Ritað 16. september 2005 kl. 10:06 um menntamál| Skoðanir (4) | Tilvísanir (0)
Gagnasafnsfræði...
Jæja, kennslan er hafin og allir mættir til starfa. Ég er ekki búin að ganga almennilega frá kerfi til að dreifa glærum til nemenda minna í TÖL113 þannig að ég ætla til að byrja með að skella þeim bara hingað. Ég tek svo betur til næstu daga.
Ég ákvað að setja þetta í .PDF skrár og svo getur fólk valið úr því hvort það vill frekar 3 eða 6 glærur á síðu.
1. glærubunki, 3 á síðu.
1. glærubunki, 6 á síðu.
2. glærubunki, 3 á síðu.
1. glærubunki, 6 á síðu.
Ritað 15. september 2005 kl. 10:48 um menntamál| Skoðanir (0) | Tilvísanir (0)
Skólasetning
Jæja, þá er MA formlega settur. Sá reyndar að Mogginn sýnir framúrskarandi fréttamennsku með því að segja frá ræðu skólameistara 40 mínútum áður en hann byrjar að tala... kannski eru fréttamenn þar skyggnari en aðrir? Ég sá annars enga hróplega staðreynarvillu þannig að það er svo sem í lagi.
Annars var sportið að hanga til hliðar og rifja upp nöfnin á eldri nemendum sem maður sá á vappinu. Þau virka nú óskaplega fullorðinsleg og þroskuð miðað við þessi nýju. Flest nöfnin mundi ég nú, þó að ég sæi nokkur andlit sem ég kannaðist við en gat engan veginn kallað fram rétt nafn. Það er spurning hvort þessi æfing hafi verið til góðs eða ills, það er gott að hita upp fyrir mikla áreynslu, en kannski var ég að fylla vinnsluminnið með nöfnum á nemendum sem ég kenni svo ekkert í vetur?
Svo var það bara að laumast í burtu og reyna að gera eitthvað af viti áður en dagurinn er búinn. Tossalistinn minn virðist bara lengjast, en það er samt róandi, því að öll verkefnin eru þó þægilega afmörkuð. Einhvernveginn er þægilegri tilhugsun að hafa tíu atriði á listanum af stærðargráðunni "hringja í Pabba" og "ljósrita kennsluáætlanir" heldur en að hafa eitt eða tvö af stærðargráðunni "ákveða lesefni fyrir TÖL113", sem mér tókst að strika út af listanum fyrir stuttu. En jæja, ég sagðist ætla að gera eitthvað af viti... það þýðir víst eitthvað meira pródúktíft en að blogga...
Ritað 13. september 2005 kl. 15:57 um menntamál| Skoðanir (4) | Tilvísanir (0)
Öll þessi nöfn!!
Ég las yfir mætingarlistana hjá mér áðan. Ég hef 124 nemendur á þessari önn og þar af þekki ég þrjá fyrir! Ókey, ókey, anda rólega... ætli maður verði ekki að byrja á að reyna að þekkja umsjónarbekkinn, 1G? Verst að þau eru ekki öll hjá mér. Ég kvíði samt fyrir því að læra að þekkja stoðtímakrakkana, þau mæta bara hjá mér einu sinni í viku. Mér gengur alltaf illa að læra nöfn... jæja, markmið: að læra að þekkja nöfn allra nemenda (og tengja jafnframt við rétt andlit) áður en kemur að miðannarmati!
Ritað 12. september 2005 kl. 09:35 um menntamál| Skoðanir (2) | Tilvísanir (0)
Mistúlkun á tölfræði
Rakst á frétt áðan sem gerði mig frekar pirraða: Segja að stórefla þurfi menntun verslunarfólks
Þetta er svo öfugsnúið. Ástæðan fyrir því að menntunarstig verslunarfólks er svo lágt, er sú að mjög hátt hlutfall þessara starfsmanna eru framhaldsskólanemar. Það liggur í augum uppi að þeir sem eru í framhaldsskóla hafa ekki lokið framhaldsskólamenntun. Leiðin til að auka hlutfall þeirra sem hafa framhaldsskólamenntun er að ráða færri framhaldsskólanema til starfa og ráða frekar aðeins eldra fólk sem hefur lokið framhaldsnámi sínu. Það þarf ekki að auka framboð starfsnáms fyrir þá sem þegar eru í námi.
Þetta er dæmi um að tekin sé einhver tala og tekin heljarstökk í ályktunum út frá henni. Alveg dæmigert um fréttamennskuna hjá mbl.is.
Ritað 8. júní 2005 kl. 13:23 um menntamál| Skoðanir (8) | Tilvísanir (0)
Árangur af stærðfræðikennslu
Undanfarið hefur skjal gengið manna á milli í tölvupósti með samanburði á árangri nemenda úr mismunandi skólum og af mismunandi brautum yfir 5 ára tímabil í Stærðfræðigreiningu 1b við verkfræðideild Háskóla Íslands. Í skýrslunni kemur skýrt fram að MR, MH og MA undirbúa sína nemendur greinilega betur fyrir þetta nám en aðrir skólar þar sem 69-75% nemenda úr þessum skólum ná prófinu. Þetta hlutfall fellur hratt, allt niður í 26% hjá nemendum úr Fjölbrautaskóla Suðurnesja.
Lesa meira... "Árangur af stærðfræðikennslu"
Ritað 26. maí 2005 kl. 08:53 um menntamál| Skoðanir (5) | Tilvísanir (0)
Ný almenn braut við MA
Nú ætlar MA að fara af stað með nýja almenna braut við skólann þar sem þeir nemendur sem ná mjög góðum einkunnum úr 9. bekk (8 og yfir) hafa möguleika á að innritast á almenna braut I við MA. Þessi almenna braut er tveggja anna nám sem gefur nemendunum rétt til að innritast svo beint inn á annað ár við MA. Ef ekki tekst að ná tilætluðum námsárangri er möguleikinn fyrir hendi að innritast í 1. bekk með jafnöldrum og einnig hafa nemendur þann möguleika að innritast í aðra framhaldsskóla eins og þeir hafi lokið 10. bekk.
Lesa meira... "Ný almenn braut við MA"
Ritað 28. apríl 2005 kl. 14:34 um menntamál| Skoðanir (7) | Tilvísanir (0)
Taka fréttamenn ekki hint?
Í gær kom forsetinn til MA og í tilefni þess var haldinn salur. Þar ávarpaði Bergþóra Benediktsdóttir formaður Hugins samkomuna og ræddi um þá ímynd sem birt er af ungu fólki m.a. í fjölmiðlum. Þegar ungt fólk hittist fyrir utan Alþingi til að mótmæla styttingu náms til stúdentsprófs var allt vel framkvæmt og mótmælin fóru vel fram, en það sem komst í fréttirnar var ungi maðurinn sem kastaði egginu. Þetta var ágætis ávarp hjá henni og maður hefði haldið að viðstaddir fréttamenn hefðu kannski mátt taka þetta aðeins til sín. Það var samt ekki svo.
Forsetinn flutti ávarp og að því loknu var opið fyrir spurningar frá nemendum. Þar var spurt um viðhorf til útlendinga sem flytjast til landsins, hvað forsetinn gerir annað en að fara í heimsóknir og hvort hann ætli að ræða um mannréttindi við Kínaforseta. Komust þessar spurningar í sjónvarpið? Nei, sú spurning sem komst í sjónvarpið var um klæðaburð forsetans! Þarna hefðu fréttamenn getað tekið hint en gerðu það bara ekki.
Ritað 13. apríl 2005 kl. 13:01 um menntamál| Skoðanir (2) | Tilvísanir (0)
Óskiljanleg viðbrögð
Getur einhver útskýrt þetta fyrir mér?
Stjórn kennarafélags MÍ segir af sérStjórn kennarafélags Menntaskólans á Ísafirði sagði af sér á fundi kennara síðdegis. Í fréttum RÚV var haft eftir Agnesi Karlsdóttur, formanni félagsins, að stjórninni hafi ekki verið sætt lengur vegna samskiptaerfiðleika við skólameistarann Ólínu Þorvarðardóttir. Aðalfundur Kennarafélags Menntaskólans á Ísafirði verður á föstudag.
Nú skil ég kerfið þannig að kennarafélag hvers skóla á að standa vörð um hagsmuni félagsmanna, sjá um samskipti við KÍ og svoleiðis. Stjórnin hlýtur að samræma aðgerðið í því. Hvernig í ósköpunum getur það þá verið hagsmunum félagsmanna fyrir bestu ef stjórnin segir af sér?? Ef kennararnir þarna eiga í vandræðum með skólameistarann þá hlýtur að vera best að standa sameinaðir í baráttunni. Hvernig getur það verið þeim fyrir bestu að vera allt í einu höfuðlaus her? Þetta lyktar pínulítið af múgæsingu.
Ritað 6. apríl 2005 kl. 15:48 um menntamál| Skoðanir (3) | Tilvísanir (0)
Meiri skerðing náms til stúdentsprófs
Mamma benti mér á grein hjá KÍ og strax morguninn eftir fékk ég ábendingu um sömu grein frá Brynjólfi. Ég ákvað að kíkja á málið og sá að þar hafði Ingólfur Gíslason stærðfræðikennari tekið saman alveg frábæra grein sem einhvernveginn tekur saman flest sem ég vildi segja um málið. Ég var búin að vera að bagsa við það að skrifa eitthvað um skerðingu náms til stúdentsprófs, en það kom ekki nógu vel út. Ég er greinilega ekki eins góður pen[n]i og Ingólfur. Endilega lesið greinina, hún er skemmtileg og ekki bara fyrir einhverja kennslufærðispekúlanta. Takk fyrir ábendinguna, bæði Mamma og Brynjólfur ;)
Ritað 4. febrúar 2005 kl. 17:01 um menntamál| Skoðanir (4) | Tilvísanir (0)
Skerðing náms til stúdentsprófs
Menntamálaráðherra ætlar nú að þrýsta í gegn skerðingu náms til stúdentsprófs. Þetta hefur ekki verið óþarflega hávært í fjölmiðlum, enda kannski ekki ástæða til þess að draga of mikla athygli að því þegar maður gerir heimskulega hluti alveg voðalega illa. Hinir raunverulegu sérfræðingar í málinu, kennararnir sjálfir, hafa yfirleitt ekki verið spurðir álits á þessu ferli og þá sjaldan að þeir voru spurðir var hvort eð er ekki hlustað á það sem þeir höfðu að segja (spurningin var aðallega sett fram svo hægt væri að setja "Málið var borið undir..." í skýrsluna og láta líta út fyrir að kennarar hafi verið hafðir með í ráðum).
Besta dæmið um þetta er frétt sem lesa má á mbl.is um kynningaferð Þorgerðar Katrínar þar sem hún er að kynna skerðinguna fyrir framhalsskólunum. Hennar saga er (skv. aðstoðarmanni hennar):
...að skýrslan hafi fengið jákvæð viðbrögð í þeim skólum sem ráðherra hefur heimsótt. Hann segir andrúmsloftið hvergi hafa verið neikvætt og bætir því við að fundirnir hafi verið afar gagnlegir fyrir alla aðila og margar góðar ábendingar komið fram um hvernig megi framkvæma styttinguna á sem bestan hátt.
Samkvæmt kennurum sem mættu á þessa sömu fundi þá las hæstvirtur ráðherrann upp kynninguna, tók saman sitt hafurtask og fór. Hún svaraði ekki spurningum, hafði ekki umræðu og heyrði ekki skoðanir fólks. Enda hefði verið erfitt að túlka almenn viðhorf kennara til þessara áætlana sem "jákvætt". En hey, sem stærðfærðikennari veit ég svo sem að "ekki neikvætt" þýðir það sama og "jákvætt eða núll" og ef ég hlusta á engin viðbrögð get ég ekki heyrt nein neikvæð viðbrögð, er það?
Ritað 31. janúar 2005 kl. 16:23 um menntamál| Skoðanir (6) | Tilvísanir (0)
Árshátíð í kvöld :D
Ég er á leiðinni á árshátið MA í kvöld og hlakka hrikalega mikið til. Ég ætla að sýna sem mesta leti yfir helgina og fara sem minnst fram úr rúminu. Ég hvet alla eindregið til að gera slíkt hið sama (nema þið megið ekki eyða helginni í rúminu mínu, það verður fullskipað).
Ritað 26. nóvember 2004 kl. 14:00 um menntamál| Skoðanir (1) | Tilvísanir (0)
Skýringin komin...
Ja, það hefur útskýrst af hverju Davíð þurfti að vera á þessum fundi í gær. Halldór er greinilega ennþá handbrúðan hans Davíðs og svo virðist sem Davíð sé með hendina svo langt uppi í rassinum á Halldóri að hann getur kítlað í honum hálskirtlana. Úff. Ég biðst afsökunar á mjög svo ómálefnalegri athugasemd en ég varð bara að koma þessu frá mér.
Þetta er annars hámark óréttlætisins. Kennarar hafa reynd frá því a.m.k. á svipuðum tíma í fyrra að semja við sveitarfélögin. Viku eftir viku fengum við fréttir frá FG um hvað væri verið að gera í kjaramálum kennara. Viku eftir viku voru það svipaðar fréttir, FG sendi sveitarfélögunum gögn, sveitarfélögin gerðu lítið til að mjakast í átt til samninga. Í mars runnu samningar svo út án þess að sveitarfélögin hefðu tekið þátt í viðræðum af nokkurri alvöru. Þá var kosið um verkfall. Verkfall skall á og nú á að setja lög til að þvinga kennara til að snúa aftur til starfa. Hrikalegt. Kennarar eru í þeim aðstæðum að fá viðsemjendur sína ekki einu sinni til að hefja viðræður af alvöru fyrr en eftir dúk og disk, verkfall þeirra hefur í raun engin neikvæð fjárhagsleg áhrif á viðsemjendur þeirra og svo á nú að setja fordæmi fyrir því að ríki og sveitarfélög þurfi ekki einu sinni að semja af alvöru við kennara, það sé nóg að bíða bara nógu lengi og þá eru sett lög. Ríkisstjórnin lætur eins og vandamálið komi henni ekki við, það sé ekki mál ríkisins að rýmka fyrir fjárstreymi til skólanna til að auðvelda lausn málsins. Þó að Össur Skarphéðinsson segi oft marga undarlega hluti verð ég að vera sammála honum um það að "ekki hefði komið til þessarar stöðu ef ríkisstjórnin hefði sýnt sanngirni í garð sveitarfélaga varðandi tekjuskiptingu". (Frétt á mbl.is) Ég er ekki bjartsýn.
Ritað 12. nóvember 2004 kl. 11:53 um menntamál| Skoðanir (2) | Tilvísanir (0)
Af hverju utanríkisráðherra?
Það er eitt sem ég skil ekki, kannski er ég bara svo einföld. Í gær kom í fréttum að Halldór forsetisráðherra og Davíð Oddson utanríkisráðherra myndu boða deiluaðila í kennaradeilunni á sinn fund í dag. Ég spyr bara: Hvað kemur kjaradeila kennara utanríkisráðherra við?? Hvernig getur það mögulega snert utanríkismál? Og, af hverju eru ekki menntamálaráðherra og fjármálaráðherra viðstaddir???
Ritað 11. nóvember 2004 kl. 08:09 um menntamál| Skoðanir (5) | Tilvísanir (0)
Botnlaus pappírsvinna
Nokkuð sem maður áttar sig ekki endilega á fyrirfram þegar maður hefur kennslu: Þegar maður hirðir heimaverkefni af nemendunum þá verður maður víst að fara yfir þau og skila þeim aftur... 80 nemendur skiluðu til mín heimadæmum á föstudag... Ég bið að heilsa undan pappírsfjallinu...
Ritað 27. september 2004 kl. 15:41 um menntamál, mitt| Skoðanir (1) | Tilvísanir (0)
Busavígslur
Þessa töluðu stund er busavígsla í gangi í MA. Ég er á því að busavígslur séu skemmtileg fyrirbæri sem skapi góð tengsl milli árganganna. Ég hafði gaman af busavígslunni minni og mér skilst að þau sem ég busaði hafi haft nokkuð gaman af þeirra busavíglsum. Það finnst mér vera aðalmálið. Það sem lifir helst í minningunni er þegar okkur var safnað í portið á Gamla Skóla (þar sem nú er gangvegur yfir í Hólaskóla) og við vorum látin jarma nafnið á bekknum okkar. Síðan vorum við rekin í réttir. Fjórðu bekkingarnir voru mætt á staðinn í lopapeysum, í gúmmískóm og það var meira að segja einn á hesti. Þegar komið var upp í rétt vorum við látin krjúpa í almenningnum og svo var dregið í dilka. Hörkugóð hugmynd, enda í fyrsta skipti sem þetta var gert í MA.
Ég held að busavígslur hafi orðið miklu siðmenntaðari og þægilegri síðastliðin ár. Mér skilst að um 1990 hafi busaböðlar jafnvel verið undir áhrifum áfengis þegar busavíglan sjálf fór fram en það var hætt þegar ég byrjaði í MA. Nú er það orðið svo að busar eru ekki lengur tolleraðir og einnig er hætt að hafa draugahús sem busar eru leiddir í gegnum. Tolleringarnar hættu vegna þess að slys höfðu átt sér stað og draugahúsin voru lögð niður vegna þess að einstaklingar meðal fjórðu bekkinga virtust fá "flakkandi hendur" þegar busastelpurnar voru leiddar í gegn.
Busavígslan í dag fór þannig fram að busar voru klæddir uppá og þeim kennd einhver skemmtiatriði sem voru flutt fyrir aðra nemendur. Mörg þessara atriða voru mjög skemmtileg og það sem meira er, þá virtust busarnir hafa jafnvel gaman af þeim líka.
Hvað finnst ykkur um busavígslur? Hafið þið einhverjar skemmtilegar busavígslusögur? Setjið þær þá endilega í umræðuna.
- Viðbót 22. október - Ég mundi eftir einni dýrmætri hefð sem þó hefur lifað allt annað af í MA, en það er hefðin að ganga með busana niður að ÁTVR, framhjá Sjallanum, upp að Samkomuhúsinu og upp Menntaveginn upp að MA aftur. Þá er jafnan sagt frá því að þeir sem ganga upp þennan stíg eru að ganga upp Menntaveginn, en þeir sem eru svo vitlausir að fara niður stíginn eru þar með að fara niður Glötunarstíginn og muni falla í prófunum þá önnina, ef ekki verra.
Ritað 21. september 2004 kl. 12:26 um menntamál| Skoðanir (2) | Tilvísanir (0)
Verkfall
Nú er verkfall hafið hjá grunnskólakennurum. Þetta finnst mér afskaplega sorgleg staðreynd, sérstaklega þegar tekið er tillit til þess hvað verkföll eru orðin hrikalega bitlaus vopn í höndum kennara. Ég stend reyndar fyllilega með kennurum í þessu samhengi og sjálf greiddi ég atkvæði með verkfalli í vor, meðan ég var enn að kenna í grunnskóla og taldi að málið kæmi mér aðeins meira við en það gerir í dag. Samt veit ég það að verkföll virka sem skyldi þá og því aðeins að hægt sé að nota þau til að hefta tekjumöguleika vinnuveitandans. Hins vegar getum við skoðað tölurnar og séð hvaða fjárhagsleg áhrif verkfall hefur á sveitarfélögin:
- Sveitarfélögin greiða kennurum ekki laun á meðan verkfallinu stendur. Kennarar greiða sér sjálfir út laun úr verkfallssjóði sem þeir hafa sjálfir safnað í. Auk þess var tekinn skattur af launum kennara áður en greiðslan fór ofan í sjóðinn og svo er tekinn skattur aftur þegar greitt er úr honum svo að ríkið fær tvisvar skatttekjur af sama peningnum.
- Sveitarfélögin geta reyndar ekki skrúfað fyrir allan kostnað vegna skólanna, því að skólastjórnendur, skólaliðar, húsverðir og annað starfsfólk sem ekki sinnir kennslu að jafnaði skal mæta til vinnu. Því lækkar ekki launakostnaður þessa fólks á meðan verkfalli stendur.
- Tekjur sveitarfélaganna frá ríkinu vegna skólahalds lækka ekki þó komi til verkfalls.
Niðurstaðan hlýtur að vera sú að því lengur sem verkfallið endist því meira spara sveitarfélögin því launaliðurinn er þrátt fyrir allt með stærslu kostnaðarliðum skólanna, ef ekki sá stærsti. Það er borðleggjandi að ef sveitarfélögin draga verkfallið í tvo mánuði má hækka laun kennara um rúm 4% strax án þess að sveitarfélögin líði neinn kostnaðarauka! Sparnaðurinn í launaliðnum þessa tvo mánuði dekkar alveg þá hækkun í fjögur ár.
Jæja, ég er vonlaus bjartsýnismanneskja og vona að samningaviðræður gangi upp sem fyrst. Þetta þarf ekki alltaf að dragast von úr viti, verkfallið '97 var þrátt fyrir allt bara í 1 dag. Mér finnst bara sorglegt að sjá Davíð fara á móti Golíat með sykurpúða í slöngunni sinni í staðinn fyrir steina.
Ritað 20. september 2004 kl. 10:54 um menntamál| Skoðanir (1) | Tilvísanir (0)
Stytting náms til stúdentsprófs
Nú í vikunni kom menntamálaráðherra til að kynna okkur tillögur að styttingu náms til stúdentsprófs. Þessar tillögur voru svo ræddar á kennarafundi í gær. Miðað við það sem ég náði í þessari stuttu kynningu þar skilst mér að það eigi að gera nokkra hluti til að ná þessu fram:
- Kennsluárið lengt um 5 daga. Skólum er "í sjálfsvald sett" hvort þeir eyði minni tíma í próf og meiri í kennslu, en samt ætlast ráðuneytið til að námsmat verði í auknum mæli fært yfir í símat þannig að lokaprófa verði ekki þörf.
- Einingakerfinu verður breytt. Nemendur taka 111 einingar til stúdentsprófs sem eiga að samsvara 121 einingu í núverandi kerfi. Það þýðir að efnið úr 19 einingum á að færast yfir í grunnskólann.
- Kennslu í grunnskóla verður breytt svo að nemendur geti farið yfir efnið úr þessum 19 einingum meðan þau eru enn í grunnskóla. Samkvæmt tillögunum á að vinna heildstætt ferli frá leikskóla til loka framhaldsskóla.
- Byrjað verður að kenna eftir þessu nýja kerfi árið 2006 í grunnskólunum og árið 2008 koma fyrstu nemendurnir úr nýja kerfinu inn í framhaldsskólana. Þá koma nemendur sem hafa fengið kennslu í nýja kerfinu í tvö ár.
Það sem fólki fannst einna mest gagnrýnisvert við þetta allt saman er að nemendurnir sem koma fyrst inn í framhaldsskólana verða með "gat" í menntuninni sinni, þar sem það hlýtur eitthvað að vanta. Það er erfitt, ef ekki ómögulegt, að taka nemanda ferskan úr 8. bekk og ætla að kenna honum allt það efni sem átti áður að taka fyrir í 9. og 10. bekk og troða í hann líka því efni sem taka á fyrir á fyrstu önn framhaldsskóla. Þetta "gat" er til staðar í öllum árgöngum næstu níu ár! Ekki gott mál.
En jæja, þetta sparar ríkinu eitthvað svo að þetta verður ekki umflúið þannig að best er að undirbúa þetta sem best í hverjum skóla. Fyrsta skrefið er að lesa skýrsluna almennilega sjálfur....
Ritað 16. september 2004 kl. 10:12 um menntamál| Skoðanir (6) | Tilvísanir (0)
Góð helgi
Þetta var hreint út sagt alveg frábær helgi. Maður þurfti að keyra í stressi til Akureyrar á Föstudag eftir að hafa prentað út helling af glærum og sendst á milli staða vegna þess að það þurfti að skrifa undir eignaskiptasamning fyrir íbúðina mína. Til þess að það væri hægt þurftu Mamma og Pabbi að skrifa undir umboð sem veitti mér leyfi til að skrifa undir fyrir þeirra hönd. Það tókst með alls konar tilfærslum.
Nú, svo mættum við í Háskólann á laugardagsmorgun til að flytja verkefnin okkar. Reyndar mættum við kl. 8 bara til að komast að því að dæmið átti allt að byrja kl. 8:30. Auglýsing um það hékk uppi í anddyri skólans, en Bensi karlinn sá sér ekki fært að senda okkur þær upplýsingar, eða dagskrána hjá okkur. Það olli nettum pirringi í hópnum, en hvað um það, the show must go on. Það sem fór kannski meira í taugarnar á fólki, var að við fengum fyrst að vita þarna um morguninn hvernig vægið væri innbirðis milli þeirra þátta sem verkefnið samanstóð af. Sumir höfðu lagt ofuráherslu á skriflegu afurðina sem við áttum að skila til Bensa á miðvikudag, en minna lagt á sig til að æfa fyrirlesturinn eða vanda til glæranna. Svo voru aðrir sem höfðu lagt áhersluna á glærurnar en ekki lagt jafn mikið í skriflegu skýrsluna. Þeir voru þeir heppnu, því að af 60% voru 10% úr skýrslunni en 50% úr kynningunni á laugardaginn. Ég var fegin, því að minn hópur lagði áhersluna á kynninguna.
Kynningarnar voru mjög athyglisverðar, t.d. var hópur sem flutti fyrirlestur um "Finnsku aðferðina" sem byggist að hluta til á hlítarnámi. Eftir kynningarnar ákváðum við að nota seinasta tækifærið okkar til að fara aðeins út á lífið saman. Við skelltum okkur á Greifann, fórum þaðan yfir á Kaffi Amor og enduðum á Vélsmiðjunni þar sem var einhver hörku hljómsveit. Ég prófaði nokkra nýja drykki, t.d. get ég sagt að Mojitos er alveg ljúffengur drykkur með rommi og myntulaufum, en Manhattan er mjög sterkur en rennur frekar ljúft niður. Þetta var alveg frábært, alveg nákvæmlega það sem ég þurfti á að halda, enda ekki komist á alvöru fyllerí í marga mánuði!
--------
Ritað 10. maí 2004 kl. 10:33 um blogger, menntamál, mitt| Skoðanir (0)
Hinn illræmdi B-hluti
Þá er komið að því að ég fari að sinna B-hlutanum, enda ekki seinna vænna, skilin á morgun. Ég sé það að ég hef ekki tíma til að skrifa djúpar og spakar greinar um allt það sem ég hef lesið í kringum námskeiðið, en ég get þó dregið saman ýmsa þekkingu í nokkur orð.
Það sem hefur kennt mér einna mest í þessu námskeiði, verð ég að segja að er verkefnið sem við komum til með að skila í fyrramálið. Við Húsvíkingarnir tókum fyrir samræmd próf og viðhorf til þeirra. Það kom okkur á óvart, miðað við fyrri hugmyndir okkar um stöðu mála, hversu jákvætt viðhorf fólk hafði gagnvart þessum prófum. Sérstaklega vorum við hissa á því hvað kennarar höfðu jákvætt viðhorf, miðað við það hvernig umræðan er oft á kaffistofum um þessi mál.
Ég held að það sem hafi komið mér einna mest að gagni í þeim fyrirlestrum sem við sóttum, hafi verið umræðan um sjálfsmat. Ég er í sjálfsmatshópi skólans og kom inn í þann hóp einkum vegna tölvuþekkingar minnar og menntunar minnar sem rekstrarfræðingur. Ég hef tekið námskeið í stefnumótun og gæðastjórnun og þar af leiðandi hef ég nokkuð góðan skilning á hugsuninni á bak við þau fræði. Í skólanum mínum hefur fólk verið að berjast áfram í þessu sjálfsmati, lent í ýmsum vandræðum og komist hægt yfir, einkum vegna þess að þau vissu ekki til hvers var ætlast af þeim. Ég gat komið með ýmsar ábendingar, en eftir fyrirlesturinn um sjálfsmat í námskeiðinu gat ég séð ýmislegt sem gæti hjálpað okkur að gera áreiðanlegra og betra sjálfsmat. Til dæmis var til áætlun í skólanum um hvernig ætti að standa að námsmati, en ekki var til áætlun yfir gagnaöflun til lengri tíma. Ekki var til nein áætlun sem sagði hvenær ætti að leggja fyrir reglulegar kannanir o.s.frv.
Ritað 7. maí 2004 kl. 18:43 um menntamál| Skoðanir (0) | Tilvísanir (0)
Ofvirkni
Það er svo mikið talað um að þessi og hinn sé ofvirkur og þá er svo margt sem á að gera fyrir viðkomandi. Það á að dæla lyfjum í hann þar til pillur detta út um nefið á honum þegar togað er í eyrun, það á að passa upp á umhverfið svo að ekki sé utanaðkomandi áreiti og gvuð má vita hvað. Það má ekki vera of mikið að "breyta" viðkomandi og alls ekki koma illa við sjálfsmynd hans. Það sem vantar oft í þessa umræðu er að ofvirkum hættir til að vera sjálfselsk kvikindi sem hugsa yfirleitt ekki um hagsmuni annarra meira en hentar þeim á hverjum tíma. Oft dettur mér í hug lýsing Terry Pratchett í einni persónunni hans: "She was as ecocentric as a spinning top" sem útleggst á ástkæra, ylhýra: "Hún var eins sjálfhverf og skopparakringla". Þannig snerta þessu yndislegu ungar mig oft. Vandamálin við það að mega aldrei koma við kaunin á þessu liði er það að þau hafa þá hugmynd í kollinum að þeirra hagsmunir séu alltaf hagsmunum annarra yfirsterkari. Þau losna ekki við þessa hugmynd nema eitthvað valdi því að þeim finnist óþægilegra að halda henni en að kasta henni (skv. einhverjum fræðingi sem við lærðum um í fyrra). Dæmi: Ef nemandi ákveður bara að trufla í prófi þar til hann fær að fara út úr stofunni gerir hann það. Sama hvað öllum öðrum finnst þá mun þessi nemandi atast og djöflast þar til hann fær að fara. Þannig fær þessi nemandi að halda öllum í gíslingu með dintum og frekju. Hvernig væri að prófa að kenna þessu liði mannasiði? Lyfin eru ein leið, en fleiri leiðir hljóta að vera til.
Ritað 6. maí 2004 kl. 18:01 um menntamál| Skoðanir (2) | Tilvísanir (0)
Mat á skólastarfi
Nú var ég að lesa þrjár greinar sem gripnar eru úr Nýjum menntamálum frá 1999, reyndar sama blaði og greinin hans Harðar er. Þessar þrjár greinar fóru reyndar ekki eins gríðarlega mikið í taugarnar á mér eins og þessi frá Herði. En ekki nánar um það. Greinarnar þrjár eru "Sjálfsmat í skólum" eftir Guðrúnu Geirsdóttur, "Mat á skólastarfi" eftir Katrínu Frímannsdóttur og "Mat á gæðum skólastarfs - Evrópskt tilraunaverkefni" eftir Sigurð Sigursveinsson. Að mínu mati eru þessar greinar reyndar allar tiltölulega gagnslausar, hver á sinn hátt.
Greinin hennar Guðrúnar er að mínu mati frekar gagnslaus, vegna þess að hún fjallar um bæklinginn Sjálfsmat skóla á svo furðulegan hátt. Greinin er reyndar frekar skemmtileg aflestrar og opnar manni nokkuð skemmtilega sýn á bæklinginn, en ég sé ekki að maður geti nýtt sér efni hennar að neinu marki. Í greininni gerir Guðrún textagreiningu á bæklingnum og leitar að sögum, þögn eða trú. Sem alveg hrikalegum trúleysingja þá fannst mér þetta skemmtilegur kafli, því að hún talar um hvernig ýmsum atriðum í bæklingnum er tekið sem gefnum, í raun eins og trúarbrögðum. Sagan sem sögð er í bæklingnum er: "Einu sinni var skóli með góðan og hugrakkan skólastjóra, sem fór í gegnum sjálfsmat. Þá löguðust öll vandamál og allir lifðu hamingjusamir til æviloka. Endir." Skemmtileg grein, en ekki að sama skapi gagnleg, nema til að viðhalda heilbrigðu stigi tortryggni.
Katrín Frímannsdóttir samdi grein sem væri gagnleg fyrir þá sem:
- hafa aldrei lært gæðastjórnun eða stefnumótun
- hafa aldrei eða í stuttan tíma sinnt sjálfsmati eða
- hafa litla reynslu af þróunarstarfi
Fyrir mitt leyti verð ég að segja það að þetta kemur mér ekki að gagni. Ég hef lært gæðastjórnun og stefnumótun, er í sjálfsmatshópi í skólanum mínum og hef tekið þátt í þróunarstarfi. Greinin hennar Katrínar bætti engu við hjá mér og hafði fáar gagnlegar ábendingar sem ég gæti nýtt mér.
Raunhæfasta og gagnlegasta greinin af þessum þremur var greinin hans Sigurðar Sigursveinssonar. Þó hafði hún ákveðna galla. Í greininni lýsir Sigurður sjálfsmatsverkefni sem unnið var við Fjölbrautaskóla Suðurlands. Vandamálið við það fyrirkomulag sem hann lýsir þar er að sjálfsmatið var greinilega verkefnisbundið, þ.e. eitthvað sem hefur ákveðinn upphafspunkt og endapunkt og allir hella sér í af fullum krafti. Þetta gengur vel fyrir ákeðin verkefni, en sjálfsmatið á að vera eðlilegur hluti af skólastarfinu, eitthvað sem á að gerast jafnt og þétt yfir allan veturinn. Ég sé ekki fram á það að starfsfólk verði hrifið af því að vera endalaust bundið í sjálfsmatsverkefnum ár eftir ár í hópavinnu og veseni. Vissulega skilar það góðum árangri í mörgum tilfellum, en málið er að menn þurfa að tileinka sér vinnubrögð sem eru líkari TQM, frekar en BPR. (Total Quality Management vs. Business Process Reconstruction).
Ég held að miðað við það sem ég kann og hef gert á þessu sviði, þá gagnist mér betur að annað hvort lesa lengri lærðar greinar en þessar, eða hreinlega að útvega mér bók um efnið. Þessar stuttu greinar eru góðar sem smá nasaþefur fyrir þá sem kunna ekki sérstaklega vel inn á þetta en gagnast ekki þeim sem eru lengra komnir.
Ritað 6. maí 2004 kl. 16:54 um menntamál| Skoðanir (0) | Tilvísanir (0)
Skólinn í þjóðmálaumræðunni
Meðal þeirra greina sem settar voru fyrir í námskeiðinu var greinin "Skólinn í þjóðmálaumræðunni" eftir Hörð Bergmann, birtist í Nýjum Menntamálum, 2. tölublaði árið 1999. Úff, maður, ésús minn góður! Þvílíka endemis þvælan! Höruur er greinilega alveg uppnuminn af internetbólunni þegar hann skrifaði greinina, kannski ári áður en hún sprakk (bólan, sko). Hann er með stjörnur í augunum yfir öllum þeim tækifærum sem fjarnám, kennsludiskar, netnámskeið og fleira svipað bjóða uppá. Allt á að henta hverjum nemanda fyrir sig, svo að hann getur unnið með sínum hraða... blablabla. Fyrirgefðu, en ég held nú frekar að það séu kannski innan við 10% af fjöldanum sem hafa yfirleitt þann sjálfsaga að geta haldið sig að námi og lært eitthvað af viti án þess að hafa skólaumhverfið í kringum sig. Að maður tali nú ekki um félagslega þáttinn. Ef maður er í námi, hvort sem það er grunnskólanám, framhaldsnám eða háskólanám þá skipta samskiptin við samnemendur og kennara svo miklu máli.
Ég skal þó taka undir það hjá Herði að ekki er öll menntun sótt í skóla og menntun og skólaganga eru ekki jafngild. Hins vegar finnst mér að það sé nú bara allt í lagi að líta á menntun sem mikilvægt gildi þegar t.d. á að taka ákvörðun um ráðningu í starf. Ég er til dæmis mikið á móti þessari þróun sem er á vinnumarkaðinum í dag, sem Hörður nefnir, að taka ráða fólk eftir "persónluleika", þ.e. þá tilfinningu sem atvinnurekandinn hefur fengið fyrir persónuleika viðkomandi miðað við nokkurra mínútna samtal með leiðandi spurningum um sterkar og veikar hliðar. Ég held að ef þetta verður ríkjandi í ráðningum í framtíðinni verði það fyrirtækjum dýrkeypt, því að þá verða helst ráðnir "viðtalafræðingar" sem geta best mætt í viðtöl, komið vel fyrir og látið ráða sig. Ef þú ræður til starfa viðtalafræðing, er þá ekki líklegt að einhver annar eigi eftir að ráða hann fljótlega frá þér, því þetta er það sem viðkomandi kann þó best!!!!
Einnig stakk mig í greininni frasinn "...allra þeirra sjálfmenntuðu tölvusnillinga, sem skara framúr í hugbúnaðargerð nú á dögum". Heyrðu, vinur, málið er að þessir "snillingar" voru ráðnir vegna þess að háskólarnir önnuðu ekki nægilega vel eftirspurn eftir tölvunarfræðingum á tímabili. Nú hefur verið bætt úr því og núna vilja fyrirtækin bara ekki sjá einhverja sjálfmenntaða trúða sem ekki kunna gagnagrunnsfræði, hlutbundna forritun og alls konar hugtök og fræði. Það að prófa sig áfram í einhverri kompu heima hjá sér kemur seint eða ekki í staðinn fyrir skipulega kennslu og traustan fræðigrunn.
Ritað 6. maí 2004 kl. 16:26 um menntamál| Skoðanir (0) | Tilvísanir (0)
Nýjar upplýsingar um samræmd próf
Í vikunni komu bæklingar í skólann sem lýstu nýjum útreikningum á einkunnum úr samræmdum prófum. Þar var mikið rætt um eitthverja nýja einkunn sem virtist vera bara gamla "góða" staðaldreifingin frá A til E, sett fram í tölum frá 0 til 6. Það var svo sem ekkert til að hrópa húrra yfir en það sem mér fannst merkilegra og ákveðið fagnaðarefni er nokkuð sem kallað er framfarastuðull. Hann er reiknaður út sem svo: Ef einhver stakur nemandi var langt fyrir aftan meðaltal í 7. bekk en er bara aðeins fyrir aftan meðaltal í 10. bekk þá hefur hann unnið á miðað við hópinn og fær þar af leiðandi hærri framfarastuðull. Ef annar nemandi hefur mikið forskot á samnemendur sína í 7. bekk en aðeins lítið forskot í 10. bekk þá hefur hann dregist aftur úr miðað við hina og fær lægri framfarastuðull. Stuðullinn er sem sagt miðaður við hvern einstakan nemanda og framfarir hans. Síðan er reiknað út meðaltal fyrir skólann og þannig má finna út hvort skólinn standi almennt í stað, bæti verulega úr þekkingu nemenda sinna eða glopri þeim niður. Það kom ekki á óvart að Borgarhólsskóli var með arfaslakan árangur milli 7. og 10. bekkjar, með stuðul upp á 0,93-0,94 sem túlkast sem veruleg afturför. Maður verður bara að spyrja sig: af hverju er þetta?
Ritað 2. maí 2004 kl. 19:34 um menntamál| Skoðanir (0) | Tilvísanir (0)
Merkilegt er þetta fólk
Við höfum nú verið að vinna á fullu í verkefninu okkar seinustu daga og nú eru niðurstöður að skríða saman. Eitt það merkilegasta við þær er hversu jákvætt fólk virðist þó vera gagnvart samræmdum prófum. Ótrúlegt miðað við allar þær kaffistofu yfirlýsingar sem maður heyrir útundan sér út um allt, sem virðast benda til þess að fólk hafi þessi próf alveg á hornum sér, að menn eru bara nokkuð jákvæðir gagnvart þeim og bara djollí. Skil ekki svona.
Ritað 28. apríl 2004 kl. 18:24 um menntamál| Skoðanir (0) | Tilvísanir (0)
post hoc ergo propter hoc
Þetta er latína og þýðir "Eftir þetta, þar af leiðandi vegna þessa". Þetta lýsir einni alveg frábærri rökvillu sem fólk lendir í. Dæmi: Það hefur eitthvað hrikalegt gerst árið 1850 því að allir sem voru á lífi þá eru dánir núna! Annað dæmi tengist grein sem ég var að lesa um hópaskiptingu eftir getu. Rannsóknir sýna að þeir sem lenda í getuminni hópum lenda oft undir í lífinu, ná ekki jafn langt og fá ekki jafn góð störf og þeir sem lenda í getumestu hópunum. Því hlýtur getuskiptingin að valda því að þessir einstaklingar lendi undir í samkeppninni. Ég er ekki sammála. Kannski lentu þeir undir vegna þess að þeir gátu bara ekki betur og höfðu ekki einu sinni möguleika til þess til að byrja með. Kannski voru aðrar aðstæður eins og aðstæður foreldra, fjármagn, gen eða annað sem ollu þessu.
Ritað 21. apríl 2004 kl. 10:37 um menntamál| Skoðanir (0) | Tilvísanir (0)
Góðar síður sem tengjast samræmdum prófum
Einar Jónsson er með góða síðu með gagnvirkum æfingum og leslistum fyrir náttúrufræði.
Skólavefurinn er með góða síðu með gagnvirkum æfingum. Vefurinn er reyndar alltof þungur og tekur langan tíma að hlaðast ef maður er ekki með þeim mun betri tengingu.
Húsaskóli er með síðu sem tekur saman helling af upplýsingum um samræmdu prófin.
--------
Ritað 19. apríl 2004 kl. 14:42 um blogger, menntamál, tölvur| Skoðanir (0)
Tvær góðar greinar
Ég var að lesa tvær góðar greinar í náminu mínu.
Önnur er eftir Ólaf J. Proppé og ber titilinn Þróun samræmdra prófa í íslenskum skólum frá 1880 til 1977. Ólafur fer mjög vel yfir sögu samræmdra prófa alveg frá því byrjað var að prófa samræmt með munnlegum prófum í Þingeyjarsýslum og Borgarfirði um 1890, allt þar til tekin voru upp prófin sem kölluð eru enn í dag samræmd próf. Ólafur stendur sig mjög vel í að segja frá þeirri umræðu sem er í gangi samhliða þeim breytingum sem gerðar eru á framkvæmd prófanna. Sérstaklega var fróðlegt að lesa um það sem Steingrímur Arason sagði og gerði. Ein sú besta setning sem er í allri greininni er tilvitnun í grein eftir Helga Hjörvar frá 1921:
Höfuðatriði við öll þessi próf er það, að velja spurningar svo, að allir heilvita nemendur geti svarað einhverju, en hins vegar helst enginn öllu, svo allir verði fullreyndir.
Hin greinin er eftir Popham og er um ástæðurnar fyrir því að samræmd próf geta ekki mælt kunnáttu nemendanna. Það sem mér fannst einna helst athyglisvert í þeirri grein er það sem hann kallar "Breytileikinn tilbeðinn sem goð". Þar segir hann frá því hvernig þau námsmatsfyrirtæki sem vinna á þessu sviði í Bandaríkjunum búa til próf sem eiga að skilja sauðina frá höfrunum, þ.e. búa til dreifingu hjá nemendum. Til þess að dreifingin komi fram þurfa að vera prófatriði á prófinu sem sumir geta en aðrir geta ekki. Augljóslega! DÖH!... eða hvað...? Þetta er nefnilega ekki svo sniðugt. Segjum sem svo að það sé eitthvað sem okkur finnst rosalega mikilvægt að allir nemendur kunni og því kennum við þeim það rosalega vel, t.d að leggja saman. Í samræmdum prófum hjá okkur Íslendingum eru dæmi í stærðfræðiprófinu sem prófa það hvort nemandinn kunni að leggja saman og vegna þess hvað þetta er mikilvæg kunnátta sem allir eiga að ráða við, þá eiga flestir nemendur að geta ráðið við þessi dæmi. Þessi dæmi kæmust ekki inn í prófin hjá Könunum vegna þess að þau búa ekki til dreifingu! Það eiga allir að geta reiknað þau og því fá flestir fullt fyrir þessi dæmi. Þau eru þess vegna felld út úr prófunum hjá Könunun og önnur sett í staðin sem sumir geta en aðrir ekki. Eins er lítið um þung dæmi eða erfiðar spurningar hjá þeim, vegna þess að slíkar spurningar kalla ekki fram dreifinguna.
Ég er rosalega sammála honum Popham í þessu sambandi, en að öðru leyti er ég ekki að samþykkja allt sem hann segir.
Ritað 14. apríl 2004 kl. 17:37 um menntamál| Skoðanir (0) | Tilvísanir (0)
Nokkrir góðir málshættir
Ég var að fara yfir verkefni hjá krökkunum. Þau áttu m.a. að finna málshætti og skrifa í verkefnið sitt. Þessir voru meðal þeirra sem komu upp úr krafsinu:
Það er til lítils að hlaupa ef stefnt er í skakka átt.
Þegar peningar tala er sannleikurinn mállaus.
Sá skal friðinn ei brjóta, sem friðarins vill njóta.
Þú lærir meira af börnunum en þau af þér.
Listin að vera hamingjusamur er fólgin á því að velja sér einföld gleðiefni.
Segðu ekki allt, sem þú hugsar, en hugsaðu allt, sem þú segir.
Þekking eyðir ótta.
Sé höfðingi dyggður mun lýðurinn vera það líka.
--------
Ritað 1. apríl 2004 kl. 15:18 um blogger, menntamál| Skoðanir (0)
Gagnvirkar æfingar
Ég er búin að setja gagnvirkar æfingar inn á síðuna, en á þó eftir að setja varanlegan tengil í þær. Þetta eru æfingar í náttúrufræði, teknar upp úr kaflaverkefnum í bókunum sem kenndar eru á unglingastigi grunnskóla. Kíkið á þær: Gagnvirkar æfingar
--------
Ritað 31. mars 2004 kl. 13:15 um blogger, menntamál| Skoðanir (0)
Vangaveltur um námskeiðið "so-far"
Jæja, nú er bloggið komið upp og þá er komið að því að koma inn þeim vangaveltum sem maður hefur um námskeiðið enn sem komið er. Það eru búnar tvær kennslulotur og þær hafa gengið allavegana. Ég er ekki enn byrjuð að lesa almennilega það lesefni sem sett var fyrir í námskeiðinu en ég held að ég geti þó fjallað um þá fyrirlestra sem við höfum farið í.
Í janúar fórum við í fyrri kennslulotuna okkar, en vegna alveg fáráðlegs hrets sem kom þá töfðumst við Húsvíkingarnir og komumst ekki fyrr en langt var liðið á fimmtudaginn og misstum því af fyrstu fyrirlestrunum. Ég get samt ekki sagt að ég hafi haft neitt ofurmikið gagn af öllum þeim fyrirlestrum sem við þó náðum að hlusta á. Til dæmis fór töluverður tími í að skoða fjölgreindakenningu Gardners, sem við lærðum um í fyrra, og hvað einkennir góðan leiðtoga... eða eitthvað sem tengdist tilfinningagreind... ég var allavegana búin að læra um leiðtogahæfileika í rekstrarfræðinni og mér sýndist þetta vera að mestu leyti sami listinn.
Fyrirlestrarnir í seinni lotunni komu miklu betur við mig og ég held að ég geti hiklaust notað mér ýmislegt sem kom fram. Til dæmis voru alls konar atriði um sjálfsmat sem ég held að komi að gagni í vinnu minni í sjálfsmatshópi skólans. Sem dæmi má nefna að Benedikt talaði um að skólinn þyrfti að eiga sér einhverjar langtíma áætlanir um gagnaöflun, ekki bara leggja fyrir kannanir hist og her og finnandi upp hjól í lange baner. Ég hef nefnt það við sjálfsmatshópinn og við vorum sammála um það að slík áætlun þyrfti að vera fyrir hendi, sérstaklega ef leggja ætti eitthvað fyrir á hverju ári.
Ritað 30. mars 2004 kl. 18:24 um menntamál| Skoðanir (0) | Tilvísanir (0)
Nýtt blogg...
Ég er nýbúin að setja inn þetta nýja blogg. Hérna ætla ég að setja inn hugleiðingar mínar um allskonar lesefni sem tengist námskeiðinu Skólar og skólaþróun hjá kennaradeild Háskólans á Akureyri.
Ég hef ákveðið að setja ekki hérna inn neinar persónulegar upplýsingar um mig og mína nemendur, heldur ætla ég öllu heldur að setja hérna inn það sem mér dettur í hug þegar ég les lesefni námskeiðins. Ég ætla ekki að ábyrgjast það að allt sem ég set inn verði vandlega rökstutt á fræðilegum grundvelli, heldur frekar það sem mér finnst. Því vil ég biðja fólk að vísa ekki í bloggið mitt sem heimildir fyrir einu né neinu! Ég skal reyna eftir því sem get setja inn nægilegar upplýsingar til að fólk geti fundið þær greinar sem ég fjalla um og þá er betra að vísa í þær greinar beint.
Textinn í blogginu verður settur fram með "hefðbundnum" blogg-stíl, sem sagt: ég skrifa það sem mér dettur í hug á hverjum tíma. Ég skal ekki lofa að samhengi haldist yfir allan tímann sem ég skrifa bloggið, en ég vona að það verði að minnsta kosti ekki leiðinlegt aflestrar.
Ritað 29. mars 2004 kl. 12:45 um menntamál| Skoðanir (0) | Tilvísanir (0)
Núna er seinasti hnykkurinn fyrir samræmd próf hjá 10. bekk og það gengur allt út á það. Ég tók saman nokkra tengla sem tengjast náttúrufræði hérna. Ég vona að nemendur mínir nýti sér þetta vel.
Gangi ykkur vel krakkar!
--------
Ritað 30. apríl 2003 kl. 12:46 um blogger, menntamál, mitt| Skoðanir (0)