Merkisdagur: 4. útgáfa D&D

Já, í dag kemur út 4. útgáfa D&D. Mér skilst að töluverðar breytingar verði á kerfinu og ég hlakka til að sjá hvernig það verður. Ég pantaði sett með kjarnabókunum (Player's Handbook, Dungeon Master's Guide og Monster Manual)og það ætti að leggja af stað eftir helgi... gæti reyndar verið að það komi ekki fyrr en seinnipart júlí. Svo er spurning hvort maður fær nokkurntímann að prófa þetta...

Ritað 6. júní 2008 kl. 09:58 um roleplay| Skoðanir (12)

Fantasy Grounds

Tær snilld! Ég sótti mér prufuútgáfu af Fantasy Grounds og við Tryggvi prófuðum það í gær. Þetta er forrit sem er ætlað til að fólk geti spilað hlutverkaspil yfir netið og það á að líkjast sem best spili með blaði og blýanti. Þetta virkaði fínt milli okkar Tryggva, við gátum kastað teningum, spjallað og búið til persónublöð.

Nú er bara spurning um það hvort þetta geti náð sambandi við Mývatn eða Köben... Hvað telja íbúar þar?

Ritað 23. nóvember 2007 kl. 12:59 um roleplay| Skoðanir (5)

Hrikalegt spil

Magnus Cro hélt áfram för sinni um Szith Morcane ásamt Föruneyti Drekabanans í gær. Framan af gekk ágætlega þó að nokkrir bardagar hafi gengið býsna nærri meðlimum Föruneytisins. Við hittum fyrir nokkrar vampýrur, skinnlausa undead drow og önnur skemmtileg kvikindi. Magnus féll fyrir töfrum vampýru og tók til við að ráðast á hópfélaga sína og rankaði ekki við sér fyrr en vampýran var drepin. Þó lá við að færi illa þegar við hittum fyrir eina öfluga vampýru sem heillaði kenderinn Peewee upp úr skónum og sagði honum að drepa Magnus, sem hann og gerði eftir bestu getu. Sem betur fór virkar trésverðið hans Peewee ekki almennilega nema á vonda einstaklinga þannig að Magnus slapp með skrekkinn, nær dauða en lífi þó.

Ritað 18. júní 2005 kl. 21:44 um roleplay| Skoðanir (6) | Tilvísanir (0)

Spilahelgi

Helgin sem leið var góð með mjög svo nauðsynlegri hvíld. Á föstudagskvöld var þessi fíni kjúlli hjá tengdó með stórundarlegri hnetusmjörsósu. Spilið á laugardagskvöld var ágætt með Marstertu (stærri mynd) og alls kyns hetjuskap. Þar var m.a. einn blackguard sem var ýtt út í horn og svo sallaður niður af kendernum, reyndar nokkrum dögum seinna.

Nú taka við endurtektarpróf, yfirferð og leiðindi. Það styttist samt í frí...

Ritað 13. júní 2005 kl. 17:46 um mitt, roleplay| Skoðanir (0) | Tilvísanir (0)

...bara einn í viðbót...

Þetta var þema kvöldsins í gær, þegar föruneyti drekabanans hélt áfram að reyna að gera heiminn að betri stað... ja, allavegana fámennari stað. Hópurinn stormaði í gegnum hella sem voru hérumbil stútfullir af köngulóm og drap flest það sem í vegi hans var. Ótrúlega oft heyrðist í stjórnandanum: "Fékkstu 34 í attack? Æ, þú þurftir 35." "Hvað segirðu? 25 í skaða? Hann er næstum því dauður."... í næstu umferð... "Hann er dauður, hann átti bara 1 eftir."

Nú hef ég bara nettar áhyggjur af því að í drápsæðinu í gær hafi hópurinn kannski gengið frá þeim sem hefðu getað hjálpað okkur að komast til botns í vandamálinu sem við ætluðum að leysa... Kannski þetta sé ævintýri þar sem það gæti borgað sig að tala við fólk áður en hamrar og galdrar fá að fljúga.

Ritað 1. maí 2005 kl. 15:04 um roleplay| Skoðanir (2) | Tilvísanir (0)

Leikjafíkn

Hæ, ég heiti Valdís, ég er leikjafíkill. Ég spila ekki stanslaust en ég tek skorpur, eiginlega leikja-lotufyllerí. Þegar ég er sem verst haldin hugsa ég um leikinn sem ég er að spila, allan daginn í vinnunni og fer heim eins snemma og ég get til að spila meira. Nú er ég að spila Neverwinter Nights, alveg frábæran roleplay tölvuleik. Ógeðslega skemmtilegur. Það er bara skelfilegt hvað ég get sýnt mikil fíkla einkenni á meðan ég spila hann. Í gær ætlaði ég til dæmis að þvo rúmfötin mín og fara yfir nokkur heimadæmi í 103. Ekki svo voðalegar yfirgripsmiklar áætlanir. Það endaði nú samt þannig að rúmfötin eru ennþá skítug og ég mætti klukkan 6 í morgun niður í skóla til að drífa af þessi heimadæmi. Það hafðist nú, en þetta er náttúrulega sjúkt. Svo er maður ekki búinn að spila í gegn einu sinni þegar maður er farinn að hugsa um hvernig maður ætlar að gera þetta þegar maður spilar í gegnum þetta aftur... þá ætla ég að prófa að búa til monk/sorcerer og athuga hvernig það gengur...

Ritað 11. apríl 2005 kl. 11:33 um roleplay| Skoðanir (9) | Tilvísanir (0)

Föruneyti drekabanans ríður á ný

Á laugardagskvöldið reið föruneyti drekabanans fram á ný eftir viðkomu í Waterdeep. Enn er áætlunin að leita uppi Albínóann sem gyðjan Lloth fól föruneytinu að finna. Leit okkar í Waterdeep hafði ekki borið árangur en Mariella benti okkur á að fara til Cormyr að tala við Azoun konung og galdrakarlinn Vandergahast því að þeir gætu kannski hjálpað okkur. Við lögðum af stað og ákváðum að þræða vegina eftir fremsta megni. Því ákváðum við að ríða að Daggerford og gista þar, og taka síðan nokkuð langan sprett framhjá Dragonspear Castle yfir að Boarskyr Bridge þar sem eru varanlegar tjaldbúðir. Þetta var sem sagt áætlunin.

Hún breyttist fljótt. Kenderinn varð sér úti um fljúgandi teppi í Waterdeep og þvældist á því þar til hann hitti nokkra Sprite sem tóku hann fanga. Við ákváðum að halda áfram að Daggerford og bíða hans þar, fara frekar seinna og leita að honum ef hann skilaði sér ekki. Þar fékk Magnus Cro að bragða á alveg eðaldrykk, þó hann þyrfti að skrifa undir samþykki þess að hann tæki á sig kostnað af hvaða skemmdum á húsgögnum og öðrum innanstoksmunum, endurlífgunum, endurholdgunum, ferðum til að sækja fólk af öðrum plönum og bardögum við skrímslum sem kæmust inn úr öðrum víddum, sem hlytust af neyslu galdrakarlsins af drykknum (listinn var reyndar mikið lengri). Hann samþykkti þetta með glöðu geði en þetta leiddi samt til þess að Magnus endaði uppi í rjáfri inni í kúlu úr algjöru myrkri (þó að álfurinn hefði náð að koma í veg fyrir að Magnus kastaði fireball galdri innanhúss).

Daginn eftir var lagt af stað aftur. Framan af var dagurinn frekar viðburðalaus en kenderinn hafði það samt af að koma öllum hópnum í vandræði. Hann skrapp nefnilega upp að Dragonspear kastalanum og varð það á að segja grænum abishai að hann hefði riddara með sér í för. Fyrr en varði hafði þessi græni fengið tvo vini sína til að koma og kíkja á okkur. Þeir voru nú ekkert sérlega erfiðir viðureignar því þó þeir virtust þola skaða nokkuð vel þá gerðu þeir engan sérstakan skaða. Það versta við þá var samt halinn, því þar höfðu þeir eiturbrodd. Þessi eiturbroddur varð einmitt álfinum okkar, Maraim, að fjörtjóni.

Þá tók við frekar langur útúrdúr, þar sem við fórum til Evereska þar sem búa margir álfar. Þar fundum við prest Mielikki sem gat endurlífgað álfinn okkar en þurfti til þess nokkra daga. Á meðan við biðum dunduðum við okkur við uppbyggilega hluti eins og að (reyna að) drekka elverquist, (reyna að) læra nýja galdra og... hvað var það... æ, já, rífast og fara í fýlu. Dvergurinn og kenderinn fóru í massíva fýlu þar sem báðir fengu á einhverjum tíma að dúsa í kúlunni og kenderinn stal ofur hamrinum af dvergnum. Það mál er enn óútkljáð.

Álfurinn var lífgaður við en var sá úrillasti álfur sem nokkurntíma er hægt að hitta. Álfar lifa nefnilega svo stórkostlegu framhaldslífi að þeir vilja ómögulega koma til baka aftur. Hún tók samt þá ákvörðun að klára dæmið svo hún kæmist aftur þangað.

Kvöldið var svo toppað af með því að hreinsa út úr gömlum dverganámum. Nokkuð gott mál.

Ritað 15. febrúar 2005 kl. 17:21 um roleplay| Skoðanir (0) | Tilvísanir (0)

Spilakvöld

Magnus Cro fór í ferðalag með Föruneyti Drekabanans í gærkvöldi. Á seinasta spilakvöldi enduðum við í Waterdeep eftir að hafa hoppað á milli planes, þvælst um inni í rúbín og drepið mann og annan í Himnaborg. Nú var lagt af stað og reynt að komast að því hvað við ættum að gera. Lloth hafði sent okkur af stað að finna og drepa Albínóann en við vissum ekki hvar eða hvernig ætti að byrja þá leit. Leit okkar leiddi okkur til Mariöllu af Lurien sem sendi okkur bæði að finna köttinn hennar og að sækja flautu frá gullnum dreka. Drekinn reyndist hafa glatað flautunni til rauðs dreka sem fékk fljótlega gælunafnið Þarmahor. Við ákváðum að reyna að sækja flautuna aftur og ráða niðurlögum rauða drekans ef þörf kræfi. Þar gengum við reyndar beint í gildru hans og strax í fyrstu atlögu hans lágu bæði kenderinn Peewee og galdrakarlinn Magnus Cro örendir. Það var aðeins farið að slá í þá báða þegar hópurinn komst aftur til Waterdeep og gat látið lífga þá við.

Ritað 30. janúar 2005 kl. 14:40 um roleplay| Skoðanir (0) | Tilvísanir (0)

Góð spilahelgi

Nú er að líða undir lok haustfrí M.A. og ég er komin aftur norður eftir alveg frábæra helgi. Fór suður á fimmtudag og átti mjög þægilegan föstudag sem endaði í mjög góðri spilasession....

Lesa meira... "Góð spilahelgi"

Ritað 8. nóvember 2004 kl. 15:50 um roleplay| Skoðanir (3) | Tilvísanir (0)

Föstudagskvöldið

Við hittumst á föstudagskvöld og spiluðum, fyrst Elva systir ákvað skyndilega að koma yfir á réttan landshluta. Þar sem galdrastelpan mín var fjarri góðu gamni og Tryggvi var fyrir sunnan bauð hann mér að spila álfastelpuna hans, gegn því að hún lifi spilið af. Ég gerði mitt besta til að halda það loforð, þó að ég vældi nokkrum sinnum yfir kvöldið: "Ég lofaði Tryggva að drepa ekki karakterinn hans!" Þetta gerðist til dæmis þegar risarnir voru að berja hana með steinum, þegar hún datt útbyrðis þegar skipið var að sökkva, þegar hún ætlaði að ráðast á drekann og þegar hún datt svo af drekanum þegar hann var að fljúga með hópinn til Palanthas. Sem betur fer lifði hún þó af.

Ritað 31. október 2004 kl. 16:13 um roleplay| Skoðanir (11) | Tilvísanir (0)

Sorgarstund - himnarnir gráta

Marina Tern lést í gær. Marina var sjötta stigs galdranotandi af reglu hvítu kuflanna. Marina, dóttir sjómanns, ólst upp í þorpinu Alsip á vesturströnd Abanasinia en fluttist tíu ára að aldri til Qualinesti með álfinum Quilthanasalas þar sem hún lærði galdra til sextán ára aldurs.

Þá tók við flökkulíf þar sem Marina tók saman við hóp ferðalanga og ferðaðist til Palanthas. Eftir að hafa bjargað dýrmætu sverði úr höndum geðsjúks manns gafst færi til að ferðast aftur til Abanasinia þar sem Marina tók próf í galdranotkun sem gaf henni möguleika á að auka á hæfileika sína á sviðinu. Þeir nýttust vel í næstu ferð hópsins þar sem galdrarnir hennar reyndust ómetanlegir til að ráða niðurlögum margra skrímsla. Undir lok ferðarinnar reyndust þeir samt ekki duga til því að hópurinn rakst á svartan dreka sem spýtti sýru á hópinn. Marina lést samstundis. Fórn Marinu var þó ekki til einskis því að hópurinn náði að ráða niðurlögum drekans, ekki síst fyrir tilstilli hugrakka riddarans í hópnum.

Marina lætur eftir sig frettuna Mónu og ástsjúkan aðdáanda að nafni John Tabot í Palanthas.

Ritað 3. október 2004 kl. 21:10 um roleplay| Skoðanir (3) | Tilvísanir (2)

Bíóferð og fleira

Við Elva fórum í gær á The Stepford Wives í tilefni þess að Marimba hópurinn hennar Rögnu var að skoða myndir heima í stofu... sem þýðir að það væri mest lítið að gera fyrir okkur. Myndin var alveg þokkaleg, hægt að hlæja mikið að henni og margir góðir punktar. Reyndar margir staðir þar sem maður fór að hugsa "Karlmenn! Hmmmff!" en svo endaði allt vel. Reyndar var ekki erfitt að sjá hvar Hollywood hafði prjónað við gömlu myndina sem endaði ekki jafn vel. Í heildina litið ágætis afþreying sem fólk ætti að skella sér á, en það er kannski ekki nauðsynlegt að sjá hana í bíó.

Nú, svo spiluðum við systurnar og Doddi á föstudagskvöld. Reyndar var kvöldið kannski ekki sérlega spennandi fyrir suma í hópnum því að stór hluti tímans fór í prófið sem galdrastelpan mín þurfti að taka. Ragna, til dæmis, fékk ekki að gera neitt nema sækja vatn og skoða ættfræðibækur. Reyndar komst ég að þeirri niðurstöðu að galdrarnir sem gellan mín kunni voru ekki mikils virði í baráttu við Ogre Mage, en það er spurning um að nota þá á frumlegan hátt. Til dæmis kastaði ég Mending á buxurnar hans svo þær "gerðu við sig" og hann flæktist í þeim. Annars er lítið sem maður getur gert við galdra eins og Gaze Reflection og Continual Light. Jæja, það verður gaman næst!
--------

Ritað 22. ágúst 2004 kl. 10:53 um blogger, bíó, roleplay| Skoðanir (0)