Erfingjanum þótti þetta greinilega töluverð frekja í okkur að kíkja svona á hann, iðaði og krosslagði fæturna til að passa að tilraunir til kyngreiningar myndu ekki takast. Annars leit allt vel út og talningar okkar voru staðfestar um það hversu langt ég er gengin með.

Þessu til viðbótar þá buðum við í raðhús í dag og fengum sent heim stærðarinnar rúm. Við bíðum þess nú að vita hvort tilboðinu verði tekið.

K: „Er ólöglegt að keyra utan vegar?“
Nemandinn féllst á það.
K: „Ef þú endar á réttum stað, en keyrir utan vegar alla leið, var það samt ekki lögbrot?“

Úr þessu varð hálfvegis svona Gee-Mr-Brady-I-Never-Thought-Of-It-Like-That-móment.

Ég lá svo uppi í rúmi í kvöld og ég er ekki frá því að ég sé farin að finna hreyfingar. Örlítið flökt sem ég held að séu ekki bara meltingartruflanir. Það er afskaplega gaman að finna þetta.

• hef aldrei tekið myntkörfulán.
• á öll mín lán hjá Íbúðalánasjóði.
• hef aldrei átt nógu mikinn pening til að kaupa hlutabréf.
• á bílinn minn skuldlaust.
• er ekki ein af þeim sem búa í útlöndum en þurfa samt að lifa af því sem fæst fyrir íslensku peningana sína.
• á aðeins eina eign, íbúðina mína, og þegar ég kemst úr henni fer ég væntanlega í stærri eign, svo að ef íbúðin rýrnar að verðmæti þá rýrnar stærri eignin samt væntanlega líka.
• er ríkisstarfsmaður með þokkalegt starfsöryggi.
• á von á barni og hef miklar vonir um að geta hafið búskap með mínum manni sem fyrst.

Svo hefur mér verið hugsað til þess í dag, vesalings krakkarnir í 1. bekk sem eiga að vera með fréttavakt þessa vikuna í FÉL103. Það er í raun bara ein frétt þessa vikuna, vandamálið verður hjá þeim að finna út úr því á hversu stóru má stikla til að gera þessu almennileg skil.

Mér var líka hugsað til þess hvað það er sorglegt hvað maður ræktar lítið tengslin við þessa ættingja sem búa jafnvel í sama sveitarfélagi og maður sjálfur. Hrafnhildur Lilja bjó lengi á Akureyri og gekk í næsta skóla við mig, en allan þennan tíma töluðum við ekkert saman, áttum hreinlega engin samskipti. Við höfðum næg tækifæri til að kynnast betur og rækta tengslin, en einhvernveginn gerðum við það ekki og nú eru tækifærin uppurin. Ég held að maður verði að fara að gefa sér tíma til þess að kynnast ættingjum sínum betur.

Í löngu frímínútunum var hins vegar afmæliskaffi og þá mætti orlofsdeildin á gripasýningu, þ.e. starfsmenn í fæðingarorlofi mættu með börn sín. Þetta voru samtals 6 börn á aldrinum 3-6 mánaða. Það má segja að það hafi verið líflegt á kennarastofunni þegar allir voru samankomnir. Mér fannst þetta hafa líka mjög góð áhrif á geð mitt, að sjá svona mikið líf. Það vegur aðeins upp á móti sorgarfréttum gærdagsins.